บทที่ 7 ตอนที่ 6
เปายืนท่ามกลางสายน้ำที่ไหลผ่านตัวหลังจากพูดคำนั้นออกไปเปาก็รีบปลีกตัวออกมาในทันทีเพราะความอาย สายตาของอีกฝ่ายที่มองมามันทั้งอึ้งและเป็นประกาย ร่างโปร่งของเปาเดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวหุบอยู่นานจนไม่กล้าออกไปด้านนอก ทำใจอยู่นานก่อนจะปิดน้ำจากฝักบัว
เปาเม้มริมฝีปากเดินผ่านร่างสูงกว่าไปที่ตู้เสื้อผ้า ร่างโปร่งหยิบชุดออกมาใส่ลวก ๆ ตามที่ตนเจอ
“เปา”
“อือ”
“เปาครับ” เปาหันขวับไปมองคนที่ใช้เสียงนุ่ม ๆ เรียกเขาตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว เปาเลิกคิ้วขึ้น
“มีอะไร ทำไมต้องครับด้วย” เปาพึมพำเสียงเบารู้สึกทำตัวไม่ถูกตั้งแต่แรกยังจะมาเพิ่มความอึดอัดให้กันอีก
“เอากัน.. พรุ่งนี้ลาเรียนนะ” มาร์คพูดพลางยิ้มกริ่ม เขาเคลิ้มตั้งแต่ตอนที่กินข้าวแล้ว เปาส่ายหน้าช้า ๆ เริ่มรู้สึกแล้วสิว่าตนนั้นคิดถูกไหมที่พูดออกไป
ไม่กล้ามองหน้าไอ้มาร์คเลย
“ไม่เอาอะ พรุ่งนี้อยากไปเรียน” เปาพึมพำก้มหน้าหลบขณะที่มาร์คเริ่มคลอเคลียกับแก้มโดยใช้จมูกโด่งที่น่าอิจฉา มือหนาลูบไปตามสัดส่วนบนร่างกายแข็งแรงของเปา ริมฝีปากขบเม้มติ่งหูแล้วผละออกมามองใบหน้าคมของเปา
“ไม่ให้ปฏิเสธ อยากเอาเมีย”
“แต่...”
“กูจะจับมึงกดตั้งแต่ตอนกินข้าวเมื่อกี้แล้ว แต่อดทนไว้รอมึงอาบน้ำให้หายเหนื่อยก่อน” เปาเงยหน้าขึ้นเมื่อมือของมาร์คล้วงเข้าไปในเนื้อผ้าขนหนูสีขาว แกนเนื้อที่อยู่ภายในนั้นค่อย ๆ พองขยายขึ้นมาเท่าตัวเต็มจนมือของมาร์ค ร่างสูงกว่าเริ่มขบเม้มตามลำคอแล้วสร้างรอยแสดงความเป็นเจ้าของทันทีที่มีโอกาส
“อือ..” เปาครางอื้ออึงในลำคอเมื่อถูกสาวรูดแกนเนื้อภายใน มาร์คต้อนร่างโปร่งมานั่งลงบนเตียง ใบหน้าคมไล่จูบแผงอกสีแทนของเปาแล้วค่อย ๆ ดันอีกคนให้นอนแผ่ราบลงบนเตียงกว้าง เปายกมือขึ้นจับไหล่หนาแล้วเงยหน้าขึ้นปลดปล่อยเสียงซ่าน เปาถูกถอดผ้าขนหนูออกจนแก่นกายสีเข้มตั้งตระหง่านขึ้นมา
มาร์คมองด้วยรอยยิ้มยามเห็นว่ามันแข็งปึ๋งปั๋งบอกอารมณ์ของไอ้เปาได้เป็นอย่างดีเลย มือนุ่มยังคงสาวแก่นกายของเปา ส่วนริมฝีปากก็ครอบครองยอดอกแสนหวานสำหรับมาร์ค ทั้งขบเม้มดูดดึงเหมือนจะให้ยอดประทุมสวยหลุดออกมา เสียงจ๊วบจ๊าบหยาบโลนชวนน่าอายแต่ยามอยู่ในอารมณ์นี้ดันเป็นเสียงที่เพิ่มความใคร่ขึ้นไปอีกเท่าตัวสำหรับทั้งสอง
มาร์คไล่จูบมาจนถึงลอนท้อง ซิคแพคสวยงามของไอ้เปาทำเขามีอารมณ์มากขึ้นทวีคูณ ลิ้นหนาเล็มเลียไประหว่างช่วงก้อนสวยงามอีกทั้งยังแหย่ลงเลียสะดือหยอกล้อจนไอ้เปาตัวเกร็งครางซี๊ดซ๊าด มาร์คยังคงขยับมือขึ้นลงกับแก่นกายใหญ่ยาวที่ชุ่มน้ำระหว่างส่วนหัว บางทีก็สลับไปกำพวงทั้งสองข้างของเปาบ้างเพื่อเพิ่มอารมณ์
“อึก.. อ่า.. ซี้ด.. ไอ้มาร์ครีบอมดิวะ” รีบเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อมาร์คมัวแต่เล็มเลียร่างกายเขาอยู่นั่น ริมฝีปากหนากระตุกยิ้มกับความขัดใจของเปาก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนตัวมากลางกายที่แข็งชัน มาร์คอ้าปากออกกว้างก่อนครอบครองแก่นกายใหญ่
“อ่า..” เปาแทบยกขาลอยเมื่อรู้สึกถึงความอุ่นและเสียวซ่านเกินบรรยาย เปาหลับตาพริ้มกับสัมผัสระหว่างแกนเนื้อที่เริ่มขยับขึ้นลง มาร์คห่อริมฝีปากตวัดเรียวลิ้นไปกับส่วนหัวบานฉ่ำสวยงามแล้วลากลิ้นลงมาระหว่างลำเอ็นยาว
“อ่า.. ซี้ด..” เปาตัวกระตุกเมื่อมาร์คนำบางอย่างใต้โคนแก่นกายสองลูกเข้าไปในปาก ก่อนผละออกแล้วอมมันเข้าไปอีกครั้ง เปาอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมากดกลุ่มผมสีควันบุหรี่ที่กำลังปรนเปรอให้อย่างช่ำชอง เปาโยกเอวขึ้นช้า ๆ เพราะต้องการความเสียวมากขึ้นไปอีก มาร์คเองก็ตอบสนองความต้องการนั้นพร้อมรูดรั้งโพลงปากให้ขยับเร็วขึ้นไปอีก
“อ่าาาา...” เปาแทบลอยละลิ่วไปในอากาศที่ตนจินตนาการ ไม่วายขยับเอวสวนขึ้นไปอีกพร้อมความรุนแรงที่มีมากขึ้นจนมาร์คต้องใช้มือดันหน้าขาแกร่งแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรออกมา
“อ่า.. ไอ้มาร์ค.. อ่าาาเชี่ยเอ้ย!” เปากระทุ้งแก่นกายเข้าไปจนสุดลำแล้วปลดปล่อยออกมาเต็มโพรงปากอุ่น มาร์คอมยิ้มมองคนที่กำลังเหนื่อยหอบก่อนจะคายน้ำสีขาวมากมายออกมาตรงฝ่ามือ
“มาถึงคราวกูบ้าง” มาร์คขยับตัวขึ้นไปแล้วช้อนขายาวให้อ้าออกกว้าง มือหนาป้ายน้ำสีขาวไปที่รูจีบสวยสลับกับลูบแก่นกายตนเองแทนเจลหล่อลื่น นิ้วยาวสอดเข้าไปด้านในปากโพรงจนสุดทำให้เปาแทบลอยเพราะความเจ็บเสียดนิดหน่อย มาร์คอมยิ้มเริ่มเพิ่มจำนวนนิ้วเข้าไปอีกหนึ่งจนเปารู้สึกคับแน่น
“อ๊ะ.. ไอ้มาร์คเบา ๆ หน่อย” เปาหลับตาปี๋มือเองก็พยายามดันไหล่กว้างที่โน้มกายลงมา มาร์คทรุดจูบปากเปาอย่างดูดดื่มจนเกิดเสียงของน้ำลายแสนน่าอาย เปาเองก็จูบไปอย่างไม่ยอมแพ้ แก่นกายที่พึ่งปลดปล่อยไปก็กลับมาแข็งดังเดิมเพราะโดนเล่นที่ช่องทางด้านหลัง มาร์คแสยะยิ้มร้ายดึงนิ้วออกมา
เปาหลับตาลงเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะถอดกางเกง ของไอ้มาร์คมันใหญ่กลัวว่ามองไปจะจินตนาการไปถึงความน่ากลัวที่ถูกสอดแทรกเข้ามาทั้ง ๆ ที่เอากันมานานแล้ว
ปั่ก! มาร์คถอดกางเกงในออกเป็นชิ้นสุดท้ายจนแก่นกายกระเด้งออกมาชนลอนท้องของตนเอง ดวงตาคมมองเรือนกายดั่งรูปปั้นของไอ้เปาก่อนจะเลียริมฝีปากตนเองอย่างหื่นกระหาย เขาอยากจับมันกระแทกให้ร้องเสียงหวาน ๆ จริง ๆ
มาร์คยกขาเปาให้กว้างออกอีก แก่นกายลำตรงงัดขึ้นนิดหน่อยจ่อไปที่ปากทางเข้า
“ขมิบรอกูเลยนะมึง”
“สัตว์เอ้ย!.. กูแค่เสียวตอนเข้าตลอด--อั่ก!” เสียงโวยวายขาดห้วงไปเมื่อมาร์คกระแทกแก่นกายใหญ่เข้นไปในทันทีจนเปาอ้าปากค้างตาแทบเหลือก เลยส่วนหัวไปเพียงนิดเดียวเปาก็จุกจนแทบจะถีบคนด้านบนอยู่แล้ว
“อ๊า!.. เจ็บ” เปาเสียงหลงไปชั่วขณะ มาร์คเริ่มกดเข้าไปช้า ๆ เมื่อช่องทางเริ่มรัดเอาจนแทบกระอัก ความนุ่มร้อนทำให้มาร์คอดไม่ได้ที่จะปล่อยเสียงแหบพร่าออกมา เปากลืนน้ำลายลงคอตั้งแขนขึ้นเพื่อมองช่วงล่างของตนที่ถูกรุกราน
“ชอบเปล่า โดนกูเอาอะ” มาร์คยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วดันเข้าไปจนสุดลำโคน
“อ่าาา”
“เชี้ย! โคตรแน่น” มาร์คหลุดสบถทันทีเมื่อตนได้รับความสุขเต็มเปี่ยม เปาตัวสั่นเล็กน้อยก่อนจะแผ่ราบลงไปบนเตียงอีกครั้ง มาร์คสอบสะโพกช้า ๆ เพื่อให้เนื้อนุ่ม ๆ ด้านในนี้ได้ปรับตัว ริมฝีปากกก็ดูดไปตามเนินเนื้อแข็งแรงของไอ้เปา สะโพกหนาเริ่มสอบจังหวะเร็วขึ้นเมื่อปรับสภาพได้ เปายกแขนกอดคอมาร์คเอาไว้แล้วแลกลิ้นกันเหมือนเป็นขนมเยลลี่ชิ้นโปรดที่ขาดไม่ได้ มาร์คกระแทกเอวเข้าไปเน้นส่วนอ่อนไหวที่เขารู้ดีกว่าใคร ๆ ว่ามันอยู่ตรงไหน ความยาวและลึกของแก่นกายทำให้เปารู้สึกเหมือนถูกเติมเต็มได้อย่างดีเยี่ยม
“เสียวไหมครับ”
“อ่า...”
“เสียวไหมตอบเฮียก่อน”
“เสียวครับ.. อ่า.. เฮียเปาโคตรรู้สึกดีเลย” เปาเริ่มเพ้อเมื่อร่างกายตนเริ่มงองุ้มเพราะถูกแรงกระแทกหนักหน่วงจนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นภายในห้อง
“เสียวก็ครางดัง ๆ ให้เฮียชื่นใจสิ”
“อ่าาาา.. ไม่.. อ่าา”
“เร็ว เรียกชื่อเฮียแล้วครางดัง ๆ” มาร์คเริ่มเอาแต่ใจ สะโพกหนายังสอบไม่หยุดเหมือนกับว่าจะไม่เว้นช่วงหายใจให้กับเปาเลย
“เฮียครับ.. อ่าา.. เฮียมาร์ค” เปาเองก็แทบทนไม่ไหวกับห้วงอารมณ์เสียวซ่านแสนวาบหวาม มาร์คกระแทกเอวอย่างบ้าคลั่งจนเปาต้องยกแขนดันแผ่นอกกว้างเพราะทนไม่ไหว แต่มันซวยตรงที่พูดออกไปไม่ได้เลย แรงถึงขนาดไหนคิดเอา
“อ่า.. เปาของเฮีย.. ของเฮียคนเดียว” มาร์คเริ่มเพ้อเมื่อรู้สึกเสียวไปทั่วทั้งเรือนร่าง
“อ่าา.. อ๊าาา... เฮียเปาเจ็บ” เปากอดอีกฝ่ายไว้แน่นแล้วร้องลั่นแต่ถึงบอกเจ็บก็ไม่อยากให้มาร์คนั้นผ่อนแรงลง เล็บคมจิกไปตามไหล่กว้างขวางแล้วโผกอดแน่น
“ซี้ดดดด ข่วนหลังเฮียได้เลยครับ”
“ไม่บอกกูก็จะข่วนให้ได้เลือดเลยสัตว์!--อั่กอ๊าา” เปาแทบตัวลอยหวือเมื่อมาร์คกระตุกยิ้มแล้วผ่อนแรงลงเน้นจุดกระสันให้เขาเหมือนจงใจแกล้งให้ขาดใจตาย
“ปากดีต้องโดนเอาแรง ๆ” มาร์คพูดยังไม่ทันขาดคำความแรงของสะโพกสอบก็กลับมาอีกครั้ง
เล่นเอาเปาเสียงหลงไปเลย...
“อ่า.. กูจะเสร็จ อ่า.. จะเสร็จ” เปาครางลั่นเมื่อแกนกายกระตุกถี่ฉีดพ่นน้ำรักออกมามากมายอีกครั้งจนเปื้อนไปทั่วหน้าท้องทั้งสอง มาร์คขบกรามแน่นเป็นสันแล้วดันเอวเข้าย้ำ ๆ แรงกระแทกเริ่มระรัวขึ้นจนน่ากลัว
“เมีย.. เรียกชื่อกูเร็ว ๆ”
“อ่าา...”
“กูสั่งให้เรียกชื่อกู!”
“เฮียมาร์ค.. อ่าา... เฮียครับ”
“เชี่ยเอ้ยยย”
พลั่ก! มาร์คกระแทกเข้าไปเต็มแรงจนแกนเนื้อกระตุกถี่ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นมากมายฉีดพ่นเข้าไปที่ด้านในช่องทางจนเปาเองก็รู้สึกว่ามันเยอะมาก มาร์คซบใบหน้าไปกับซอกคอทั้งดูดทั้งหอมเหมือนหลงใหลกลิ่นกายนี้มาก
“หันหลัง” มาร์คบอกเสียงเรียบจนสายตาของเปากระตุกวูบ รอบเดียวไม่พออยู่แล้วสำหรับคนเซ็กส์จัดอย่างไอ้มาร์ค แต่เมื่อครู่ก็ทำเอารูเขาแทบพังอยู่แล้วนะ
“ไม่เอาอะ คืนนี้รอบเดียวก็พอ”
“หันหลังไป” เปาเม้มริมฝีปากเมื่อได้รับสายตาดุ ๆ ส่งมาก่อนจะยอมพลิกกายหันหลัง มาร์คเลียริมฝีปากพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่มองแผ่นหลังเนียนที่เขาจะทำให้มันเป็นรอยแดงดังเมื่อก่อน ให้ไอ้เปามีตำหนิที่เขาทำขึ้นอยู่ตลอด
“คืนนี้เฮียจะเอาหนูให้ตายคาเตียงไปเลย”
“สัตว์ กูตายแล้วใครจะให้มึงเอาวะ!”
...
เปามองดูวันที่ในโทรศัพท์มือถือ เขายืนอยู่ภายในร้านคาเฟ่แมวที่สวยงามและมีลูกค้านักเรียนมากที่สุดในย่านเลยก็ว่าได้ วันนี้เป็นวันสำคัญอย่างหนึ่งของเปา นั่นก็คือวันเกิดไอ้มาร์ค เปาอมยิ้มเหลือบมองเค้กที่ตนตั้งใจเลือกอย่างดี
“พี่คะ.. เอาชานมปั่นค่ะ”
“ครับ” เปายิ้มหวานตอบรับลูกค้าสาวจนเธอยิ้มเก้อเพราะความเขิน
“พี่หล่อจังเลยค่ะ มีแฟนรึยัง” เธอพูดเอียงอายพลางหันไปส่งเสียงเขิน ๆ ให้เพื่อน
“ไม่บอก..” เปาอมยิ้มเล่นกับสาว
“ไม่บอกแปลว่าาา” เธอชี้นิ้วยิ้มกว้าง
“มีแล้วครับ”
“อ่าว..”
เปาเดินทางกลับมาถึงคอนโดในช่วงค่ำหลังจากตนเองอาสาปิดร้านแทนคนอื่น ๆ ร่างสูงโปร่งนำเค้กไปแช่ในตู้เย็นซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่มาร์คกลับมา
“กินเยอะ ๆ” เปาบอกมองมาร์คที่กำลังยัดข้าวเข้าปาก ร่างสูงลุกขึ้นเดินไปที่ตู้เย็นแล้วนำเค้กมาวางลงบนโต๊ะกินข้าว เขาแกะกล่องเทียนแล้วปักลงบนเค้กจากนั้นก็จุดไฟ
“สุขสันต์วันเกิดนะ” ไม่มีการเซอร์ไพรส์ใด ๆ ทั้งสิ้น มีเพียงบรรยากาศที่อบอุ่น เปามองเค้กสลับกับมาร์คที่ยิ้มรับอย่างอบอุ่น
“ขอบคุณครับ” มาร์คมองเค้กตรงหน้าตนอย่างพินิจพิจารณา
'เปารักเฮียนะครับ' ริมฝีปากหนายกยิ้มขึ้นทันทีก่อนจะเงยขึ้นมองเปาด้วยสายตาที่ไม่มีแม้ใครสักคนในโลกที่จะได้รับจากมาร์คยกเว้นคนตรงหน้า
“เฮียก็รักเปาครับ”
“พอ ๆ อธิษฐานดิ” มาร์คพยักหน้าแล้วเลื่อนแขนของตนไปกุมมือเปาไว้ทั้งสองข้าง ดวงตาคมละขึ้นสบกัน
“ขอให้เปาสุขภาพแข็งแรงไม่ดื้อไม่ซนกับเฮีย ขอให้เปารักเฮียคนเดียว ขอให้เปาเรียนเก่ง ๆ เป็นที่รักใคร่ของทุกคน ขอให้เปาไม่เจ็บไข้ได้ป่วย ขอให้เปาเป็นเด็กดีเชื่อฟังผัวคนเดียว”
“ขอให้เปาทำไม วันเกิดเฮียนะ”
“ก็จะขอให้เมีย” มาร์คตอบซื่อตรง ทำให้เปาเม้มริมฝีปากก่อนมาร์คจะลดใบหน้าลงแล้วเป่าเทียน
ทั้งคู่นั่งกินเค้กอยู่ภายในครัว สายตาของทั้งสองสบกันพร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ ต่างก็พูดคุยเรื่องราวในอนาคตอย่างไม่รู้ตัวเลยว่าพูดอะไรออกไป แต่ทั้งหมดที่กล่าวออกมาล้วนมีกันและกันเสมอ
“ไปอาบน้ำได้แล้ว.. มันดึก” เปาบอกมาร์คที่นั่งมองรูปในหน้าจอโทรศัพท์มือถือมาสักพักแล้ว
“อืม..” มาร์คตอบแล้วลุกขึ้นมา
ฟอดดด ก่อนเข้าห้องน้ำก็ขอหอมเมียสักที เปาส่ายหน้าช้า ๆ เดินมาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงแล้วเปิดรูปในโทรศัพท์ดูบ้าง ล้วนเป็นภาพที่เขาถ่ายกับไอ้มาร์คทั้งสิ้น
“เปา ทำไมสบู่ก้อนนี้เปียก!” เปาเงยหน้ามองคนที่มันน่าจะต้องเข้าไปอาบน้ำได้แล้ว
“อะไรวะ”
“กูถามว่าทำไมสบู่อันนี้เปียก มึงใช้เหรอ”
“เออ ทำไมวะ กูก็เอามาถูไข่กูประจำทุกวัน”
“เหี้ยเถอะ!.. กูว่าทำไมสิวกูขึ้นนี่มันสบู่ล้างหน้ากู!!!”
