บทที่ 30 ตอนที่ 30 ตายซะเถอะไอ้เสือ

ตอนที่ 30 ตายซะเถอะไอ้เสือ

เสียงนกยามเช้าส่งเสียงร้องไม่หยุด แสงแดดส่องลอดผ้าม่านผืนบางมาอาบเสี้ยวหน้าขาว ดวงตาคู่เรียวหรี่ขึ้นมาปะทะแสงสว่าง ร่างสูงโปร่งพลิกมาอีกทางพร้อมลืมตาขึ้น สภาพห้องนอนเป็นสีขาวสะอาดตา มีเพียงตัวเขาคนเดียวอยู่ในห้องนี้ 

“ที่ไหนวะเนี่ย?” เมฆินทร์บ่นพึมพำก่อนจะดันตัวเองขึ้นมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ