บทที่ 3 XXX KINDLE : CHAPTER 2 [100%]
XXX KINDLE
2
ผมกระชากนาราที่ส่ายหน้าไปมาอย่างหวาดกลัวที่ผมจะพาเธอไปนั่งรถด้วยกัน แต่ไม่ใช่นั่งรถธรรมดา แต่เป็นนั่งรถที่ผมจะแข่งในอีกไม่กี่นาทีที่จะถึง
“พี่กรคะ ได้โปรด...”
“หึ ฝันอยู่หรือไง?” เธอส่ายหน้าไปมาที่ผมลากเธอมาถึงข้างสนาม เธอยังคงบิดข้อมือที่ผมกุมไว้แน่น เพียงแค่เห็นรถที่จอดอยู่เธอก็พยายามยื้อตัวเองไม่ให้เข้าใกล้มัน
“กลัวเหมือนตอนนั้นหรือไง”
“พี่กร”
“ตอนนั้นฉันปกป้องเธอได้ แต่ตอนนี้... มันเรื่องของเธอที่จะตาย หรือทรมาน”
“...”
“แต่ฉันเลือกอย่างหลังให้เธอดีกว่า ถ้าเธอตายฉันจะไปสนุกอะไรที่ยังแก้แค้นเธอไม่สาสม” ผมยกยิ้มก่อนจะลากนาราไปขึ้นรถประจำของผม
รู้ไหมว่าทำไมเธอถึงกลัวการแข่งรถ?
เพราะผมเคยพาเธอไปแข่งรถด้วย และรถก็เคยเสียหลักเกือบจะคว่ำ แต่ในตอนนั้นผมดึงเธอมากอดไว้อย่างแนบแน่นด้วยความรักและห่วงใย เราสองคนถึงไม่เป็นไร และหลังจากนั้นนาราก็ขอผมให้หยุดแข่งรถ ผมก็ทำตามที่เธอขอถึงแม้จะแอบมาแข่งบ้าง โดยที่ไม่ได้บอกเธอ แต่ครั้งนั้นทำให้เธอหวาดกลัวการที่ผมจะแข่งรถ เธอกลัวผมตายและตัวเธอก็กลัวที่นั่งรถไปกับผม เพราะการแข่งกับการขับปกติมันต่างกันไง
“พี่กร นารา...”
“หุบปาก และเตรียมตัวได้เลย”
ผมเร่งเครื่องรถแรงขึ้นจนนาราจับสายรัดไว้แน่น ใบหน้าสวยหลับตาลง ริมฝีปากสั่นระริกจนผมมองอย่างสมเพช ก่อนจะขับเคลื่อนรถไปอย่างเร็ว
“กรี๊ดดด!”
รถของผมแซงรถทุกคัน ขับโฉบเฉี่ยวไปมาจนนาราร้องไห้และกรีดร้องอย่างหวาดกลัว อะไรที่ทำให้เธอทรมาน มันก็ทำให้ผมยิ้มได้ทั้งนั้นล่ะ
“พะ พี่กร... ฮึก หยุดเถอะค่ะ”
“ฉันควรทำตาม?” เธอสบตากับผม ริมฝีปากกัดกันจนแดงเถือก ผมเร่งความเร็วอีกครั้งจนเธอกอดรัดสายรัดไว้แน่น กระทั่งรถของผมเข้าเส้นชัยไปคันแรก รถเบรกอย่างแรงจนใบหน้าสวยกระแทกกับคอนโซลรถ
ปึก!
“อึก” นารายกมือกุมหน้าผากตัวเอง ก่อนจะเปิดประตูรถออกไป ผมยกยิ้มและเดินไปมองร่างบางที่ทรุดตัวนั่งลงกับพื้นและอ้วกออกมา
“แค่กๆ อ้วก!”
“สกปรกเหมือนตัวเธอไม่มีผิด”
“ฮึก... อ้วก แค่กๆ” ผมยืนกอดอกมองร่างบางที่ยังคงอาเจียนไม่หยุด ฝ่ามือบางเลื่อนไปจับผมตัวเองให้เสยขึ้น เธอหันมามองผมด้วยแววตาที่เจ็บช้ำ “อ้วกเสร็จแล้ว ทำความสะอาดด้วยล่ะ”
“...”
“มึงไปเอาอุปกรณ์มาให้ยัยนี่ทำความสะอาดสิ่งสกปรกของตัวเองด้วย กูจะกลับแล้ว”
“อ้าวเฮียมังกร แล้วเธอล่ะครับ?”
“ช่างสิ กูสนหรือไง” กุญแจในมือถูกโยนให้กับคนในสนาม สายตาของผมมองไปที่แผ่นหลังบางก็ยังคงโก่งคออาเจียนออกมาไม่หยุด ผมไม่สนใจเดินออกจากสนามไปขึ้นรถของตัวเอง
“แค่นี้มันยังน้อยไปนารา... เท่ากับสิ่งที่ฉันต้องเจอ มันน้อยกว่านี้ด้วยซ้ำไป” สายตาของผมมองไปที่เอกสารข้างตัว หยิบประวัติของผู้ชายที่อยู่กับเธอคือไอ้ภู มันเป็นเจ้าของเครื่องเพชรที่รวยมากๆ รู้จักกับนาราตอนที่เธอสวมชุดเครื่องเพชรร้านมันไปงานเดินแบบ และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ดูเหมือนว่าเธอจะไว้ใจมันมากและมันก็ไม่มีประวัติอะไรเสียหาย โสด รวยถึงจะอายุเข้าเลขสามแล้วก็ตาม
“ก็คอยดูว่ามันจะปกป้องเธอได้นานสักแค่ไหน ถ้ารู้ว่าเธอมันไม่ได้ดีอย่างที่มันคิด!”
วันนี้สาวที่ผมควงคนล่าสุดเธอเป็นไฮโซชื่อดังของวงการ และมีงานที่ต้องออกโชว์ตัวในวันนี้ ความจริงผมไม่ค่อยชอบออกงานสังคมสักเท่าไหร่ ไม่เหมือนกับพ่อของผมที่เป็นที่รู้จักของคนไปทั่ว เจ้าสัวอินทรีที่โด่งดังที่สุด และมีอิทธิพลที่สุด แต่ทุกคนที่รู้จักพ่อผมไม่มีใครรู้จักและเคยเห็นหน้าลูกชายคนเดียวของเจ้าสัวอินทรี รู้แค่ว่ามีลูกชายชื่อมังกรแค่นั้น
ที่ทำให้ผมมาโผล่ที่งานนี้ไม่ใช่เพราะอะไร ถ้าไม่มีแผนการ... ใช่ นาราไง หล่อนไปร่วมงานด้วยในฐานะนางแบบสาวผู้เข้าชิงรางวัลนางแบบสุดฮอต ซึ่งผมก็คิดแผนเอาไว้แล้วล่ะ
แผนที่ทำให้เธอชวดรางวัล และขายหน้าต่อนักข่าวทุกสำนัก
เธอมีข่าวฉาวไปทั่ว มั่วผู้ชายและข่าวเสียหาย แต่ถ้าเพิ่มให้ข่าวเสียหายขึ้นไปอีกล่ะ แค่นี้เธอจะมีที่ยืนหรือเปล่า? ผมก็อยากจะรู้ว่าหล่อนจะมีที่ยืนไหม ขนาดข่าวฉาวออกมาไม่หยุดหย่อน ก็ไม่มีอะไรทำเธอได้เลย ผมจะลองดู... ดูว่าเธอจะรอดมือผมได้หรือเปล่า?
“คุณฟ้ารุ่งวันนี้ควงกับหนุ่มหล่อมาด้วย ไม่ทราบว่าเขาเป็นใครเหรอคะ?”
“เออ ขอโทษด้วยนะคะบอกไม่ได้จริงๆ ว่าเขาเป็นใคร รู้อย่างเดียวว่าเขาสำคัญกับฟ้าก็แล้วกันค่ะ” ความจริงผมแค่อยากจะคบไว้แค่นั้นสำหรับฟ้ารุ่ง เพราะผมไม่ค่อยคิดเรื่องจะมีใครสักเท่าไหร่ แค่อ้าให้เอาฟรี... แค่นั้นผมก็เอาหมดล่ะ ใครบ้างจะไม่เอา ทั้งสวย รวย ฉลาด แถมง่ายอีกต่างหาก เกาะติดผมอย่างกับปลิงแต่ก็ไม่ได้สร้างความรำคาญให้กับผม ไม่จุ้นจ้านเรื่องส่วนตัว แบบนี้ไงถึงเลี้ยงไว้ได้นาน เวลาเหงาก็กระดิกนิ้วเรียกก็มาแล้ว
“ดูลึกลับจังนะคะ คุณคนนี้หรือเปล่าที่ออกข่าวซุบซิบกับคุณฟ้ารุ่งบ่อยๆ”
“ก็มีคนเดียวล่ะค่ะ ไม่มีใคร” เธอกอดแขนผมและให้นักข่าวถ่ายภาพ วันนี้หล่อนแต่งตัวสวย สวมชุดราตรีเกาะอกสีชมพูอ่อน เหมาะกับลุคหวานๆ ของเธอ แต่ความจริงแล้ว... หล่อนร้อนแรง แผดเผาผมบนเตียงตลอดเวลา
“นั่นรถคุณนารานี่นา มาแล้วแน่เลย”
“ไปกันเถอะ! จะได้ถามเรื่องคุณภูด้วย เห็นว่าช่วงนี้ควงกันบ่อย”
“ไม่สิ ต้องเรื่องคุณกิตติที่มาเกาะแกะมากกว่า มีข่าวหลุดมาว่าเขาต้องการคุณนาราไปเป็นเมียน้อย!” ผมกอดอกมองรถลีมูซีสีดำจอด คนขับรถเปิดประตูให้กับร่างสวยอยู่ในชุดราตรีเกาะอกสีน้ำเงิน ตัดขานวลยาวไปจนเห็นขาอ่อน แผ่นหลังก็คว้านลึกลงจนเกือบเห็นก้น ใบหน้าสวยถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางที่ทำให้ดูสวยคม ดวงตาของเธอจิกกล้องทุกตัวที่สาดใส่ ตัวเธอมีเครื่องเพชรที่สวยงามประดับอยู่ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าโปรโมทเครื่องเพชรให้ใคร ทันทีที่ถ่ายภาพเสร็จนักข่าวก็พากันกู่ยื่นไมค์เข้าไปใกล้เธอที่มีผู้จัดการชายหนุ่มหน้าตาดีกันไว้อยู่
“ขอถามคุณนาราหน่อยนะคะ มีข่าวว่าคุณกิตตินักธุรกิจดังต้องการคุณเป็นเมียรอง จริงหรือเปล่าคะ?”
“เออ ไม่มีอะไรทั้งนั้นค่ะ เป็นเรื่องเข้าใจผิดนะคะ”
“แล้วเรื่องที่คุณนารากับคุณภู เจ้าของเครื่องเพชรที่โด่งดังอยู่ในตอนนี้กำลังคบหากันล่ะคะ”
“อันนี้ก็ไม่จริงค่ะ นารากับคุณภูเรารู้จักกันในฐานะคนที่เคยร่วมงานกัน เป็นเหมือนพี่น้องกันมากกว่า”
“แล้วเรื่องที่ว่า... บลาๆ”
อีกคำถามมากมายถูกสาดซัดไป ก็ถูกนาราปฏิเสธทั้งหมด ใบหน้าของเธอยังคงยิ้มแย้มให้กับนักข่าวและช่างภาพ ก่อนที่เธอจะเดินหนีเข้างานไป
“ไปกันเถอะค่ะมังกร จะได้รีบกลับ... ฟ้าอยาก”
“หึ เธอนี่ร่านจังนะ”
“มังกร! ชอบพูดแบบนี้อยู่เรื่อย”
“แล้วชอบไหมล่ะ?” ฟ้ารุ่งยกยิ้มก่อนจะเลื่อนมือไปตามแผงอกของผมที่เปิดออกกว้าง เธอจูงมือผมเข้าไปด้านใน ผมได้นั่งหน้าสุด ก่อนจะกวาดสายตามองหานาราก็พบว่าหล่อนนั่งถัดจากผมไปไม่ไกลเท่าไหร่ สีหน้าของเธอดูนิ่งทันทีที่ไม่ได้อยู่ต่อหน้านักข่าว ผลรางวัลประกาศเรื่อยๆ จนมาถึงรางวัลนายแบบ-นางแบบ ซึ่งนายแบบเป็นของโซล ผมเองก็ไม่รู้จัก แต่รู้ว่าหมอนี่มันดัง อายุแค่ยี่สิบสองปีแต่ประสบความสำเร็จทางด้านนี้มาก
“สำหรับฝ่ายหญิง รางวัลเป็นของคุณนาราครับผม” เสียงปรบมือดังขึ้น แสงไฟสาดส่องมาที่เธอพร้อมกับโซล ผมยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปนั่งตรงเข้าเก้าอี้ตัวสุดท้ายที่หล่อนจะต้องเดินผ่าน
“มังกรจะไปไหนคะ?”
“อยากเห็นนางแบบ นายแบบชัดๆ น่ะ”
“คุณสนใจนายแบบ นางแบบด้วยเหรอคะ?” ผมไม่พูดอะไร แต่เดินไปนั่งเก้าอี้ตัวสุดท้าย ก่อนจะหยิบมือถือออกมาถ่ายรูปนารากับโซล ซึ่งหมอนั่นเดินออกมาก่อนคนแรก ส่วนนาราก็เดินตามมา ผมแสยะยิ้มก่อนจะเลื่อนเท้าไปเหยียบชายกระโปรงชุดราตรีของเธอในขณะที่เดินไปรับรางวัล
ปึก
พรึบ!
“!”
“เฮ้ย นาราชุดหลุด! ถ่ายเร็ว” นาราตกใจล้มลงกับพื้น ชุดของเธอที่ถูกผมเหยียบไว้หลุดล่วงลงมาจนถึงเอว ใบหน้าสวยกวาดสายตามองไปทั่วด้วยความอับอาย ก่อนจะสบตากับผมที่หยิบมือถือถ่ายรูปหล่อนไว้ไม่ต่างจากคนอื่นๆ สายตาของเธอเบิกกว้าง น้ำตาคลออย่างเห็นได้ชัด ตอนนี้ทุกคนในงานสนใจเธอที่กำลังนั่งกอดอกตัวเองอยู่
“อย่าถ่ายนะเว้ย!”
“!” น้ำเสียงเข้มดูหงุดหงิดของโซลนายแบบชื่อดังพูดขึ้น ทำให้นักข่าวและช่างภาพต่างพากันลดกล้องที่อยู่ในมือ หมอนั่นถอดสูทสีดำของตัวเองคลุมร่างนาราไว้และประคองเธอขึ้นมา
“บอกไว้ก่อนนะ ถ้าข่าวที่ฉันทำแบบนี้กับนาราลงไปในทางชู้สาว ฉันฟ้องแน่”
“...”
“เห็นใจผู้หญิงบ้างนะเว้ย เธอไม่ใช่สินค้าที่จะถ่ายก็นึกถ่ายขึ้นมา! เบื่องานแบบนี้ฉิบหาย” โซลโวยวายก่อนจะประคองนาราขึ้นไปบนเวทีรับรางวัลด้วยสีหน้าหงุดหงิด
“ผมช่วยนาราเพราะเธอเป็นผู้หญิง ผมสุภาพบุรุษพอ โอเค๊! และถ้าข่าวจะลงให้นาราเสียหาย ก็ช่วยดูด้วยนะว่าเพราะอะไร? อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอ” ผมมองโซลที่เดินลงเวทีไร้เสียงปรบมือและเสียงพูดคุย แต่ผมไม่ได้สนใจอะไร กดอัพรูปหลุดของนาราลงเว็บข่าวและเว็บขายตัว พร้อมกับยกยิ้มอย่างสะใจ
“ทำไมยิ้มแบบนี้ล่ะคะ”
“อยากมั้ง”
“งั้นกลับกันไหมคะ?” ฟ้ารุ่งขยับมาใกล้ผม ในห้องโถงมืดมากจนไม่มีใครเห็นหรอกว่าตอนนี้เธอกำลังลูบกลางกายผม ริมฝีปากก็กัดกันแน่น จนผมเลื่อนใบหน้ากระซิบที่ข้างใบหู
“ไม่ทัน ก็คงต้องที่นี่ล่ะ”
-NARA TALK-
“ขอบคุณนะโซล ถ้าไม่ได้นายฉันคงแย่กว่านี้”
“ช่างเถอะ ว่าแต่ชุดเธอมันหลวมขนาดนั้นเลยหรือไง? หลุดง่ายเหลือเกินนะ” ฉันมองสบตากับโซลที่ยืนสูบบุหรี่อยู่หลังจากที่เราสองคนขึ้นรับรางวัลแล้ว ห้องนี้เป็นห้องพักที่ฉันกับโซลพักด้วยกัน
“ไม่รู้เหมือนกัน สงสัยคงจะหลวม” มันคงจะเป็นแบบนั้น แต่ความจริงมันไม่ใช่ไง พี่กร? เขามาที่นี่ได้ไงฉันไม่รู้ หรือเพราะผู้หญิงที่เขาควงเพราะเธอเป็นไฮโซชื่อดังที่เป็นที่รู้จักกันดี เธอชื่อฟ้ารุ่ง เป็นลูกสาวเจ้าของนักธุรกิจชื่อดังที่ฉันเองก็ไม่ค่อยรู้จักเท่าไหร่ แต่ข่าวของเธอดังมากเพราะเธอสวยมากและดูอ่อนหวาน
“เตรียมตัวรับข่าวฉาวได้เลย”
“ขอโทษด้วยนะที่ทำให้นายโดนไปด้วย”
“ช่างเหอะ ฉันโดนมาก็พอๆ กับเธอนั่นแหละ จะมีอีกสักข่าวคงไม่ตายหรอก” ฉันยิ้มขำที่โซลยักไหล่ราวกับไม่ใส่ใจข่าวฉาวของตัวเอง แต่ไหนแต่ไรเขาก็เป็นแบบนี้มาเสมอล่ะ ไม่สนใจข่าวที่เกิดจากตัวเอง เหวี่ยงคือเหวี่ยง วีนคือวีน อย่างวันนี้ฉันเห็นแล้วล่ะ เขาเหวี่ยงวีนอย่างที่เป็นข่าวจริงๆ
“ฉันไปก่อนแล้วกัน ต้องไปถ่ายงานอีก”
“ขอบคุณอีกครั้งนะโซล” เขาพยักหน้ารับก่อนจะเดินถือเสื้อสูทออกไป ส่วนฉันก็โทรหาผู้จัดการให้เอารถมารอรับเพราะฉันจะได้กลับบ้านพักผ่อนสักที พรุ่งนี้จะต้องเจอศึกหนักแน่นอน ฉันตรงเข้าไปในห้องน้ำหญิงที่เป็นที่ส่วนตัวสำหรับแขกระดับวีไอพี ตอนนี้ในงานก็เงียบไปหมด อาจจะเพราะทุกคนกลับกันหมดแล้วก็ได้
“อ๊ะๆ ระ แรงกว่านี้!”
“อ๊า แค่นี้ยังไม่พอใจเหรอ...” ฉันลอบกลืนน้ำลายที่ได้ยินเสียงชายหญิงสองคนกำลังบรรเลงรักกันอยู่ภายในห้องน้ำ ประตูห้องน้ำส่งเสียงดังอย่างรุนแรง พร้อมกับเสียงร้องของฝ่ายหญิงที่ครางกระเส่าจนฉันรีบทำธุระของตัวเอง
“มะ มังกร!”
“!”
“เร็วอีก แรงกว่านี้... อร๊ายย! / อ๊าาา!” ชื่อของคนที่ทำให้ฉันหยุดขาตัวเองที่หน้าห้องน้ำ หันกลับไปมองประตูห้องน้ำที่เปิดขึ้นพร้อมกับใบหน้าหล่อคมที่เหงื่อออกเต็มไปหมด ร่างสวยของผู้หญิงคนนั้นแทบจะยืนไม่อยู่ เธอเงยหน้าสบตากับฉันด้วยความตกใจ
“ตายจริงฟ้ารุ่ง มีคนได้ยินเราด้วย”
“นั่นสิคะ... แฮ่ก มังกรเล่นแรงนี่นา” ฉันไม่รู้ว่าตัวเองจะยืนทำไมตรงนี้ ฉันไม่รู้ว่าตัวเองควรรู้สึกยังไงตอนนี้ แต่ทำไมมันเจ็บจัง
เจ็บอย่างบอกไม่ถูกจนต้องหันหลังเดินหนีไป
“นารา?”
“...”
“เธอคงไม่เอาไปพูดให้ฉันเสียหายนะ ถึงจะไม่รู้จักกันก็เถอะ” น้ำเสียงแหบพร่าของผู้หญิงคนนั้นดังเข้ามาในโสตประสาทของฉัน ไม่มีเสียงตอบรับอะไรจากฉัน แต่รับรู้อย่างเดียวว่าลมหายใจร้อนรดอยู่ที่ต้นคอจนฉันหันกลับไปมอง ริมฝีปากของฉันเฉียดริมฝีปากพี่กรแค่นิดเดียวจนฉันถอยหลัง แต่ทว่าชายกระโปรงมันยาวเลยทำให้ล้มลงกับพื้นอย่างแรง
“หึ ทำไมนางแบบชื่อดังถึงได้น่าสมเพชจัง?”
“มังกร ไปว่านาราแบบนั้นได้ไงล่ะคะ... ไม่รู้เหรอว่าเธอน่ะมีผู้ชายรวยๆ มาติดพันเยอะนะ”
“เหรอ? สงสัยคงจะแรดมากสินะ ถึงได้หิวขนาดนั้น นี่แสดงว่ากินกับโซลไปด้วย”
“อุ้ย! จริงด้วย เห็นปกป้องกันนี่ ใช่ไหมอะนารา?” ฉันก้มหน้าลงไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองพวกเขาเลยสักนิด มองเห็นปลายเท้าของพี่กรที่เดินข้ามตัวฉันออกไป น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลลงมาอย่างช้าๆ
เจ็บ? ทำไมเจ็บแบบนี้
‘นาราชุดหลุดกลางงานประกาศผลรางวัล XXX’
‘หรือนี่เป็นการสร้างชื่อเสียงแบบใหม่ของเธอ? หรือจะเป็นการเปิดตัวคบหากับนายแบบชื่อดังโซล’
‘หนุ่มๆ อกหัก นาราประกาศเปิดตัวคบโซล นายแบบรุ่นน้องที่อายุห่างกันสองปี’
‘ชมภาพทั้งหมดได้ที่ subsipidol.com’
ฉันนั่งกุมขมับที่บริษัทต้นสังกัดของตัวเอง ดีที่ต้นสังกัดจริงๆ อยู่ที่เมืองนอก ฉันเลยไม่ต้องกังวลอะไรมาก เพราะที่เป็นข่าวฉาวมันก็ไม่มีมูลอะไรมาก มีเพียงแค่ภาพถ่ายเท่านั้น
“เฮ้อ ถึงโซลจะไม่สนใจเรื่องนี้ แต่ข่าวต้องดังมากแน่”
“แค่นี้ก็รู้แล้วล่ะค่ะพี่คิด” พี่คิดผู้จัดการส่วนตัวของฉันที่อายุสามสิบห้าปี เคยเป็นข่าวกับฉันด้วย แต่พี่เขาแต่งงานมีลูกมีภรรยาที่น่ารักอยู่ และครอบครัวของเขาฉันก็รู้จักดี เลยไม่มีปัญหาเรื่องนี้ให้ต้องห่วง
“ช่างเถอะ ข่าวฉาวของเธอไม่ต้องแถลงก็เงียบหายไปเองล่ะ” ฉันพยักหน้ารับ หลังจากที่เมื่อวานพาตัวเองกลับมาที่บ้านได้ก็เอาแต่ร้องไห้กับสิ่งที่เห็น
Rrr
เสียงมือถือของฉันดังขึ้น เป็นเบอร์แปลกที่โทรมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว มีเสียงพูดบ้าง มีเสียงน่าเกลียดบ้าง แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจเพราะเจอเหตุการณ์แบบนี้บ่อยๆ เลยไม่รับ แต่ถ้าไม่รับก็จะมีสายแบบนี้โทรมาเรื่อยๆ
“สวัสดีค่ะนาราพูดสาย”
(“นาราเหรอ? นี่เสี่ยชัยนะ”)
“เอ๋? นาราไม่รู้จักค่ะ” ฉันขมวดคิ้วหลังจากที่ผู้จัดการเดินออกจากห้องไป เพราะต้องไปเคลียร์เรื่องข่าว
(“ไม่เป็นไร เสี่ยแค่อยากจะถามว่าราคาหนูเท่าไหร่”)
“...”
(“เสี่ยเห็นรูปที่หนูชุดหลุดแล้วล่ะ... เท่าไหร่ เสี่ยให้ได้นะ จะสิบล้านยี่สิบล้าน ถ้าเป็นหนูเสี่ยพร้อมจ่าย เห็นรูปร่างหนูแล้วเสี่ยกระชุ่มกระชวยมาก”)
“คือขอโทษด้วยนะคะ นาราไม่ได้ขายตัวค่ะ”
(“ไม่ได้ขาย ไม่เอาน่านารา... หนูไม่ได้ขายได้ไง ในเมื่อรูปหนูไปหลุดอยู่ในเว็บขายตัว”)
“!”
(“มีตั้งราคาที่เหมาะสมด้วย แถมยังบริการถึงใจ ไม่ต้องสวมถุง ปล่อยสด หนูเป็นคนลงเองไม่ใช่หรือไง”)
“มะ ไม่ใช่นะคะ! นาราไม่ได้ทำแบบนั้น และก็เลิกโทรมาด้วย นาราไม่ได้ขายตัว”
(“อะไรกัน! ก็เธอเป็นคนลงข้อมูลเองนี่นา ไอ้เว็บขายตัวเนี่ย เหอะเล่นตัวชะมัดไม่เอาก็ได้วะ”) ฉันกดวางสายและปิดเครื่องในทันที ก่อนจะพุ่งไปเปิดโน้ตบุ๊คของพี่คิด หาเว็บขายตัวที่เสี่ยคนนั้นพูดถึง แต่ว่าหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอเพราะมันเยอะมากจริงๆ
“นารา! รู้ยังว่ารูปเธอลงไปอยู่ในเว็บขายตัว”
“ยะ ยังค่ะ” พี่คิดวิ่งหน้าตาตื่นก่อนจะยื่นแท็บให้ฉันดู ก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ แต่ก่อนมีข่าวว่าขายตัวจริงแต่ไม่เคยขึ้นเว็บแบบนี้เพราะมันเป็นแค่ข่าวลือ แต่ตอนนี้มันมีรูปของฉันว่อนเว็บไปหมด แถมยังโปรโมทได้น่าเกลียดจนฉันส่ายหน้าไปมา
“มะ ไม่จริง”
“พี่ว่าจะแย่ก็ตรงนี้ ใครกันที่ทำเรื่องอุบาทว์แบบนี้ได้ แบบนี้ชื่อเสียงมันได้ตกแน่!”
“...”
“พี่ต้องไปจัดการก่อน เธออย่าเพิ่งไปไหน พี่จะยกเลิกงานไปก่อนแล้วกัน” ฉันไม่พูดอะไร แต่กุมขมับรู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที เรื่องขายตัวฉันไม่เคยเครียดเท่านี้มาก่อน เพราะว่ามันไม่เป็นเรื่องจริง แต่ตอนนี้ทั้งเว็บมัน...
Rrr
ปลายสายของฉันดังขึ้น แต่เบอร์นี้ฉันจำเป็นต้องรับ “ค่ะคุณภู”
(“ผมอ่านข่าวแล้วนะ กำลังให้คนจัดการเรื่องเว็บอยู่”)
“ขอบคุณนะคะ... คุณไม่ต้องทำเพื่อนาราขนาดนี้ก็ได้นะคะ ตอนนี้พี่คิดกำลังหาทางแก้ไขอยู่”
(“ไม่ทำได้ไงในเมื่อผมเป็นห่วงคุณ”) ฉันเม้มปากตัวเอง อีกแล้วสินะที่ทำให้คนอื่นต้องมาเดือดร้อนเพราะตัวเอง เป็นอีกครั้งที่ฉันชอบอ่อนแอทุกทีเวลาเจอปัญหาแบบนี้
(“คุณโอเคไหม?”)
“ค่ะ นาราไม่เป็นไร” ถึงแม้ตอนนี้มันจะไม่ได้เป็นอย่างที่ตัวเองพูดก็ตาม (“นารา ผมห่วงคุณมากนะ...”)
“นาราขอบคุณนะคะ เดี๋ยวนาราจะโทรกลับขอเคลียร์ทุกอย่างก่อนนะคะ” ฉันวางสายลง ไม่อยากฟังน้ำเสียงที่ห่วงใยจากเขา เพราะมันจะทำให้ฉันยิ่งอ่อนแอลงไปเรื่อยๆ ฉันหลับตาลงมองมือถือที่มีข้อความเข้ามา และข้อความนี้ทำให้ฉันรู้แล้วว่าใครกันที่เป็นคนทำเรื่องแบบนี้
‘ขายเท่าไหร่ล่ะ? ฉันมีเงินเยอะนะ ไม่ใช่ผู้ชายธรรมดาๆ ที่ไม่มีเงิน ไม่มีอำนาจ เอาเท่าไหร่ดีล่ะนารา? ขายเท่าไหร่’
เพียงเท่านี้ฉันก็ลุกขึ้นยืนและออกจากบริษัทมุ่งตรงไปที่สนามแข่งรถ ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน แต่ถ้าให้เดาน่าจะอยู่ที่นั่นแน่
“มาหาใครครับ?”
“พี่กร เขาอยู่ไหม?”
“เออ ครับ เฮียมังกรอยู่ในห้องกับ...” ฉันไม่ฟังเสียงคนของเขา มุ่งตรงไปที่ห้องทันที ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปก็เห็นร่างสูงกำลังคร่อมร่างของหญิงสาวอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่า
“อื้อ มังกร ใครมาน่ะ” ใบหน้าหล่อที่กำลังซุกไซ้ลำคอของฟ้ารุ่ง ใช่ ฟ้ารุ่ง เธอไม่ได้ลืมตามามองฉันหรอกนะ แต่กำลังเลื่อนใบหน้าต่ำไปที่หน้าท้องแกร่ง พี่กรยกยิ้มและผลักฟ้ารุ่งออก
“นะ นารา เธอมาที่นี่ได้ไง?”
“รีบแจ้นมาขายตัวให้ฉันเหรอนารา?” พี่กรลุกขึ้นหยิบผ้าขนหนูมาพันเอว ส่วนฟ้ารุ่งก็นิ่งไปในทันทีที่เห็นหน้าฉัน “มังกรคะ ยังไม่เสร็จ”
“เธอก็ช่วยตัวเองเสร็จได้นี่นาฟ้ารุ่ง รอฉันแป๊บนา” ฉันเบือนหน้าหนีภาพทั้งคู่ ก่อนจะถูกฝ่ามือหนาคว้าออกจากห้องไปอีกห้องหนึ่งที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เขายืนกอดอกหยิบบุหรี่มาจุดสูบ
“พี่เป็นคนเอาภาพนาราไปลงในเว็บขายตัวใช่ไหมคะ?”
“เปล่า ฉันเห็นรูปเธอว่อนเว็บขายตัวก็เลยถาม... ว่าขายจริงๆ ใช่ไหม?”
“ไม่จริง พี่กรเป็นคนทำ พี่ทำแบบนี้ทำไม นี่มันงานของนารานะคะ”
“ฉันไม่สนว่ามันจะเป็นงานของเธอหรือเปล่า ที่ฉันสนคืออะไรที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ ฉันจะทำ!” ร่างสูงก้าวเท้าเข้ามาจนฉันถอยหลังล้มลงกับโซฟาขนาดกว้าง “อะไรที่ทำให้เธอเจ็บปวด ฉันทำทั้งนั้นล่ะ”
“รวมถึงเรื่องฟ้ารุ่งด้วยใช่ไหมคะ”
“เกี่ยวอะไรกับฟ้า...” เขาไม่รู้เลยใช่ไหมว่านอกจากจะทำลายฉันแล้ว เรื่องฟ้ารุ่งก็ทำให้ฉันเจ็บเหมือนกัน “ค่ะ ไม่เกี่ยว แต่เรื่องเว็บพี่เป็นคนทำ เพราะนารามีข่าวเรื่องนี้มาตลอดและมันก็หายไป แต่ไม่เคยเป็นเรื่องจริง”
“เหรอ? บางทีมันอาจจะมีพวกที่หมั่นไส้เธอ เอารูปเธอไปลงก็ได้ ทำไมต้องเป็นฉันล่ะ?”
“ก็เพราะว่าพี่เกลียดนารา”
“...”
“ตอนนี้พี่กำลังทำให้นาราเจ็บปวด ถ้าจะให้พูด... พี่คือศัตรูของนาราเพียงคนเดียวที่พร้อมจะทำลายนาราได้ทุกอย่างไงคะ” ฉันไม่อยากใช้คำนี้กับเขา แต่มันคงถึงเวลาที่จะต้องใช้
เขาไม่ได้เหมือนเดิม ไม่ใช่คนเดิมของฉันอีกต่อไปแล้ว
น้ำเสียงเค้นหัวเราะของพี่กรทำให้ฉันเงยหน้าสบตากับเขาที่โน้มตัวลงมาพ่นควันบุหรี่ใส่หน้า ริมฝีปากเหยียดยิ้ม ดวงตาที่ร้ายกาจ ทำให้ฉันหายใจไม่ทั่วท้อง แถมยังอยู่ในท่าที่มัน... หมิ่นเหม่อีกต่างหาก
“ใช่ ศัตรูของเธอก็คือฉัน และศัตรูเพียงคนเดียวของฉันก็คือเธอ พูดถูกทุกอย่างแล้วล่ะ”
จากนี้ไป... เราเป็นแค่ศัตรูกัน รอจนกว่าวันที่เราสองคนจะยอมปล่อยไป ไม่สิ ต้องบอกว่าฉันต้องรอวันที่เขาจะปล่อยฉันต่างหาก หลังจากที่ได้แก้แค้นฉันอย่างสาสม หรือไม่เขาก็อาจจะเอาชีวิตของฉันไปด้วยก็ได้
ใครจะไปรู้?
-NARA TALK END-
