บทที่ 20 เด็กโง่กับคนแก่ขี้บ่น

คนตัวเล็กเอนหลังพิงเก้าอี้แล้วทิ้งศีรษะแหงนมองเพดานหลังจากที่กินเค้กหมดไปห้าชิ้น กับน้ำชาเขียวปั่นอีกแก้วใหญ่ ลูบท้องไปมาด้วยความอิ่มแปล้ ก่อนจะเริ่มปลดเข็มขัดให้หลวมขึ้น

"อุ้ม" รัณย์ยิ้มขำส่ายหน้าเบาๆ ที่เธอยังมีนิสัยเหมือนเด็กน้อยของเขาเมื่อหกปีก่อน คนตัวเล็กจะนั่งตัวตรงทำหน้าอ้อน กางมือออกออดอ้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ