บทที่ 23 เรียกพี่รัณย์

 "เอามือมึงออกไป ถ้าไม่อยากตาย อย่ามาแตะต้องแฟนกู" น้ำเสียงดุดันเกรี้ยวกราดดังขึ้นมาอีกหลังจากที่ภิณเดินหนีมานั่งที่ม้านั่งใต้ตึกเรียน ทั้งสองคนเดินตามมาติดๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งขนาบข้างคนตัวเล็ก รัณย์จับมือของภีมที่โอบกอดจับเอวเล็กของภิณสลัดออกไปอย่างแรง

"ทำไมกูจะจับไม่ได้ อย่าคิดว่าโตกว่าแล้วกูจะกล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ