บทที่ 47 ตัวตน

"เป็นอะไร หืม?" รัณย์เอ่ยถามคนหน้าบึ้งตึงที่กำลังเอามือเท้าคางระหว่างนั่งรอเครื่องดื่มกับขนมเค้กแสนโปรดปรานของเธอ พร้อมทั้งใช้ปลายนิ้วแข็งแรงเกลียวผมทัดหูเล่นเผยให้เห็นแก้มเนียนใสก่อนริมฝีปากอุ่นจะประทับคลอเคลียใบหูนุ่ม

"พี่รัณย์ไม่รู้จริงๆ หรือว่าแกล้งไม่รู้ว่าภิณเป็นอะไร" คนตัวเล็กถามกลับด้วยท่าทา...