บทที่ 52 ดื้อตาใส

"เบาๆ สิ หนังคนนะ ถลอกหมดแล้ว" ภิณแหวใส่คนตัวสูงที่ขัดถูผิวเนื้อที่เลอะคราบปูนจนเป็นรอยแดง

"หนังเด็กดื้อจอมแสบก็ต้องขัดแรงๆ" รัณย์ว่าพลางออกแรงขัดเข้าไปอีก

"อื้อออ...เบาๆ แล้วภิณดื้ออะไร"

"ดื้อที่ลืมผัวไง"

"มันเกี่ยวกันไหมเนี่ย แล้วภิณไปลืมพี่รัณย์ตั้งแต่เมื่อไหร่"

"ยัง ยังไม่รู้ตัว แล้วที่คุยกับพ่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ