บทที่ 19 เต็มใจ

"ตื่นแต่เช้าเลยนะบัว" เสียงของแทนไททักทายหลานสาวที่เดินยิ้มหน้าระรื่นเข้ามายังห้องนั่งเล่น เดินเข้าไปหอมแก้มซ้ายขวาของคนเป็นปู่ ก่อนจะนั่งลงข้างๆ กอดรัดลำแขนแล้วอิงซบลงไปอย่างออดอ้อน

มือหนาที่คอยโอบอุ้มชีวิตของลูกหลานมาตลอดเริ่มเหี่ยวย่นไปตามกาลเวลา ลูบศีรษะเล็กด้วยความรักใคร่เอ็นดู

"บัวจะไปส่งอาเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ