บทที่ 24 อีกคนขี้อ่อย อีกคนขี้เอา

"ตื่นได้แล้ว" น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยเรียก ไล้นิ้วเขี่ยแก้มและปากอิ่มไปมาแผ่วเบา ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงคืบเดียว ก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากมน

"บัวยังง่วงอยู่เลย" บัวรู้สึกตัวลืมตาตื่น ซุกตัวเข้าหาอ้อมกอดอบอุ่นของธาม พร้อมกอดกระชับให้แนบแน่นยิ่งขึ้น ได้กลิ่นกายหอมเฉพาะตัวของเขา รับรู้ถึงความอบอุ่นที่ถ่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ