บทที่ 36 ป่วย

บัวลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ด้วยแสงแรกแห่งวันที่สาดส่องลอดเข้ามาทางหน้าต่างปะทะกับใบหน้างามพอดิบพอดี แสงนั้นทำให้ดวงตาที่เพิ่งเปิดขึ้นต้องหรี่ลงปรับแสงอีกครั้ง ก่อนจะลืมขึ้นมาอีกด้วยอาการหนักอึ้งที่หัวและลามไปทั่วทั้งตัว สมองพยายามประมวลผลหาที่มาของอาการปวดเมื่อยทั้งหลายแหล่ จนพอจำได้ลางๆ ว่าเมื่อคื...