บทที่ 65 มิตรภาพ

 เสียงหอบหายใจดังประสานเสียงเนื้อกระทบเนื้อไปทั่วห้องสี่เหลี่ยมที่เกือบจะมืดสนิท หากไม่มีแสงจันทร์จากภายนอกส่องเข้ามา แสงนั้นตกกระทบร่างสองร่างบนเตียงกว้างที่อีกฝ่ายกำลังทำโทษคนใต้ร่าง ส่วนอีกฝ่ายที่ถูกทำโทษก็ได้แต่ส่งเสียงร้องครวญคราง

"อื้ออออ...แหกหมดแล้ว ธามพอแล้ว ต่อไปบัวจะไม่ทำแบบนี้อีก ธามหยุด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ