บทที่ 17 นายจอมดุ

"ขึ้นรถ ฉันไปส่ง" ธันน์ขับรถมาจอดเทียบฟุตบาทจุดที่ฟ้าใสยืนรอคนเป็นพ่อมารับ เขาเลื่อนกระจกรถลงบอกคนที่เมินหน้าหนีทำเป็นมองไม่เห็น

"ไม่ต้อง เดี๋ยวคุณพ่อฉันมารับ" ฟ้าใสตอบเสียงสะบัดด้วยยังคงโกรธเคืองที่เขาดุเธอในหอประชุม

"พ่อเธอไม่ว่างติดผ่าตัด แม่เธอก็ติดคนไข้" ธันน์เปิดข้อความที่สายฟ้าส่งมาให้แล้วยื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ