บทที่ 39 หน้ามึน

พรึบ!!

กรี๊ดดดดดด!!!

ทันทีที่ไฟดับเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจและความกลัวของฟ้าใส ยุ้ย หยาด ก็ดังประสานขึ้น อยากจะวิ่งออกไปจากห้องนี้แต่ขามันแข็งจนก้าวไม่ไหว ทำได้เพียงยืนกอดกันกลม หลับตาปี๋

"พวกเธอเข้ามาทำอะไรกันที่นี่" น้ำเสียงอันเย็นยะเยือกดังขึ้น ตามด้วยเสียงกรีดร้องด้วยความกลัวที่ดังขึ้นกว่าเดิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ