บทที่ 48 คลั่งรัก

ดวงตะวันทอแสงยามเช้า สาดส่องลอดผ่านผ้าม่านหนาเข้ามายังสองร่างที่นอนกอดก่ายกันบนเตียงนอนยับยู่ยี่ กลิ่นอายความรักยังเจืออยู่ในอากาศไม่จางหาย ร่างบอบบางที่เปลือยเปล่าขยับตัวซุกอกคนข้างกายเพื่อหลบหนีแสงสว่างที่รบกวนการนอนของเธอ คนหนึ่งขยับเข้าหากับอีกคนหนึ่งที่ใช้วงแขนโอบรัดรับอีกคนเข้ามาไว้ในอก

กลุ่ม...