บทที่ 17 ไม่หึงไม่หวง

"ปกติเห็นใจเย็น ความหึงทำสติหลุดได้ง่ายๆ เลยนะเรน" อาชินั่งเอนกายพิงพนักโซฟา ขายาวยกขึ้นไขว่ห้าง แขนข้างหนึ่งพาดไปตามความยาวของพนักโซฟา เสมือนโอบกอดคนเป็นภรรยาที่กำลังปฐมพยาบาลให้กับคู่กรณีที่เกิดจากความเข้าใจผิดของเรน แต่เขากลับเข้าใจ หากเขาเห็นแบบนั้นก็คงทำไม่ต่างจากเรน

"ครับคุณพ่อ ผมยอมรับครับว่า...