บทที่ 32 จะกี่วัน กี่เดือน กี่ปี ก็จะรอ

ริมฝีปากหยักแนบชิดริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบา โหยหาซึ่งกันและกันกว่าห้านาที นีรายกมือขึ้นสัมผัสใบหน้าของเรนด้วยความทะนุถนอม อ่อนโยน ดวงตาคู่งามเป็นประกายด้วยหยาดน้ำใสที่เอ่อคลอตลอดเวลาสำรวจใบหน้านั้นราวกับจะจดจำทุกอย่างไว้

เรนก็มองหน้านีรานิ่งอยู่อย่างนั้น แล้วโน้มหน้าเข้าจูบหน้าผากเนียน พวงแก้มที่เปรอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ