บทที่ 52 ของขวัญ

ร่างงามบิดเร่าพลิ้วไหวไปตามอารมณ์ที่ถูกปลุกเร้า ลมหายใจหอบกระชั้นแรงขึ้น ไม่ต่างจากร่างแกร่งที่เคลื่อนไหวไปพร้อมกับลมหายใจแรงเร็วระรัว เมื่อความเร่าร้องของเขาและเธอมาถึงจุดที่ต้องปลดปล่อย เรนเคลื่อนกายขึ้นไปหา สองมือประคองแก้มนุ่ม ดวงตาสองคู่สบกันอย่างอ่อนหวาน ริมฝีปากหยักได้รูปคลี่ยิ้มใส่ดวงตาคู่งา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ