บทที่ 30 อุ่นไอในคืนก่อนศึก

พรพัชชาเบิกตากว้างในเสี้ยววินาทีแรกที่ถูกจู่โจมด้วยความอบอุ่น ทว่าเมื่อกลิ่นไม้กฤษณาผสมผสานความดิบเถื่อนเฉพาะตัวลอยแตะจมูก สติที่เคยสั่งให้ต่อต้านก็คลายลง หญิงสาวเผลอผ่อนลมหายใจ เอนหลังพิงอกแกร่งของเจ้าพ่อคาสิโนอย่างลืมตัว ราวกับสัญชาตญาณเรียกร้องหาที่พึ่ง

ท่อนแขนแข็งแรงตวัดรวบสาบเสื้อคลุมปกปิดร่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ