บทที่ 37 บาดแผลของมัจจุราช

แสงไฟสีส้มจากเสาไฟริมถนนสาดส่องเข้ามาในห้องโดยสารรถเอสยูวีกันกระสุนเป็นระยะ เผยให้เห็นของเหลวสีเข้มที่เคลือบติดปลายนิ้วและฝ่ามือบาง กลิ่นคาวสนิมเตะจมูกชัดเจนจนหลอกตัวเองไม่ได้ว่าเป็นสิ่งอื่น พรพัชชาเบิกตากว้าง ลมหายใจสะดุด

"สิงห์! เปิดไฟในรถเดี๋ยวนี้!" เธอออกคำสั่งเสียงเข้มด้วยความตื่นตระหนก

"ไม่ต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ