บทที่ 7 พิเศษไม่ใส่ไข่

ตอนที่ 7 พิเศษไม่ใส่ไข่

“ปกติฉันไม่คุยกับเด็กขายบริการยาวขนาดนี้ ก็แค่ถอดเสื้อผ้า...แล้วก็จบ” คุณเอ็ดเวิร์ดขยับมือมาวางทิ้งลงบนต้นขาของผมก่อนจะบีบเบาๆ

“ผมก็ไม่คุยเรื่องอื่นกับลูกค้า นอกจากขนาดไซต์ถุงยาง”

“แล้วคืนนี้เราจะคุยเรื่องนี้กันไหม?” คุณเอ็ดเวิร์ดจูบลงบนหัวไหล่ของผม มือไม้ยุ่มย่ามวุ่นวายกับกระดุมเสื้อเหมือนอยากจะปลดมันออกแต่เจ้าของเรือสำราญก็ไม่ได้ทำอย่างที่ผมสงสัยเพียงแค่แหวกเสื้อเปิดหัวไหล่แล้วก้มลงสูดกลิ่นเนื้อหนังของผมเท่านั้น

“เราจะคุยกันอีกทำไมล่ะครับ ในเมื่อผมก็เห็นหมดแล้วว่า...ของคุณมันใหญ่ขนาดไหน” ผมวางฝ่ามือลงไปบนแผงอกแล้วลูบลงมาตามความยาวของสาบเสื้อเชิ้ตเนื้อหนากรีดปลายนิ้วผ่านกระดุมทีละเม็ดลงมาอย่างช้าๆ ก่อนจะหยุดลงตรงหัวเข็มขัดเหล็กราคาแพง

“เธอไม่อยากเห็นมันอีกสักครั้งเหรอ” คุณเอ็ดเวิร์ดกุมมือของผมให้เลื่อนไปกุมเป้ากางเกงของตัวเองซึ่งด้านในนั้นมีอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอย่างมีชีวิต

“ของแบบนี้...ผมเห็นมันบ่อย เสียจนหมดความตื่นเต้นแล้วครับ”

“แต่ฉันยังตื่นเต้น อยากเห็นเธอเวลาไม่ใส่เสื้อผ้า”

“ผมแก้ผ้ามันมีอะไรน่าดูอย่างนั้นเหรอครับ” ผมพูดไปพลางออกแรงบีบนวดแท่งเนื้อท่อนเอ็นลักษณะเป็นลำยาวเหมือนกระบอกข้าวหลามปล้องใหญ่ซึ่งพองตัวอยู่ใต้กางเกงเนื้อดี

“มีก็แล้วกัน” เจ้าของท่อนเอ็นแข็งๆ ยื่นปากมาประกบจูบแผ่วเบากับผมเป็นเชิงหยอก

“กฎ...ยังไงก็เป็นกฎ คืนนี้ผมเลือกคุณก็จริงแต่ผมไม่ได้บอก...ว่าผมจะนอนกับคุณนะครับ” ผมยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มรวดเดียวจนหมด แล้วยื่นส่งไปให้บอดี้การ์ดหน้าคมซึ่งยืนอยู่ข้างๆ เพื่อรินเติมแอลกอฮอล์รสเข้มลงในแก้วของผมอีกครั้ง

“ถ้าเธอเป็นคนอื่นฉันคงยิงเธอตายไปแล้ว” เจ้าของตักกว้างชูมือค้างไปในอากาศก่อนที่บอดี้การ์ดคู่ใจจะส่งแก้วเหล้าเข้ามาไว้ในอุ้งมือหนา ผมเพียงปรายตามองดูแก้วราคาแพงแล้วขยับยกแก้วตัวเองไปทาบแนบไว้กับแก้มสาก

“อย่างนั้นหรือครับ แล้วคุณจะใช้ปืนกระบอกไหนยิงผม ปืนที่มันบรรจุกระสุนจริงๆ หรือว่าปืนฉีดน้ำกระบอกนี้” ผมกรีดเล็บแข็งๆ ของตัวเองไปตามแนวซิปกางเกงแล้วใช้ร่องนิ้วหนีบท่อนเนื้ออวบด้านในเล่น

“ยั่วฉันขนาดนี้แต่ก็ไม่ยอมให้ฉันเอา เธอนี่มันร้ายนักนะปริ้นต์”

“ผมชอบเวลาได้เห็นพวกคุณทรมานกับความอยากแบบนี้”

“ฉันจะจดใส่บัญชีเอาไว้ว่าเธอทรมานอะไรกับฉันไว้บ้าง ครั้งหน้าฉันจะทำให้เธอลุกจากเตียงไม่ได้ทีเดียว เธอจะเรียกหาแค่ฉันเพียงคนเดียวเท่านั้น” คุณเอ็ดเวิร์ดยกเหล้ากระดกเข้าปากพร้อมกับสันกรามซึ่งขบกันแน่น

ผมกระดิกแก้วเปล่าในมืออย่างช้าๆ บอดี้การ์ดหนุ่มซึ่งยืนอยู่ขยับแล้วรับแก้วเปล่าจากทั้งของผมและคุณเอ็ดเวิร์ดคืนกลับไปอย่างรู้หน้าที่ ผมเหลียวหน้าหันไปมองร่างสูงในชุดสูทสีดำแวบหนึ่งเห็นว่าองศาการยืนของบอดี้การ์ดใกล้ชิดเจ้าของเรือ ซึ่งเอียงหันหน้าออกไปทางอื่นราวกับรู้ว่าผมกำลังจะทำอะไรจึงไม่อยากรู้อยากเห็นกิจกรรมที่เราสองคนกำลังทำ

ผมขยับตัวถ่างขาลงไปนั่งคร่อมบนตักเจ้าของห้องสวีทสุดหรูบนเรือสำราญลำใหญ่ แล้วเริ่มปลดกระดุมเสื้อของตัวเองปลดปล่อยท่อนอกเปลือยอวดสายตาเชื่อมอย่างมีความหวังของพ่อหนุ่มรูปหล่อหน้าออกฝรั่งนิดๆ อย่างยั่วยวน

“เธอคิดจะยั่วฉันเหรอ”

“ผมไม่ได้แค่คิด...แต่ผมยั่วจริงๆ” ผมยกตัววางหัวเข่าลงไปบนเบาะหนังของโซฟาตัวใหญ่ ยันกายให้สูงขึ้นเล็กน้อยส่งหัวนมสีชมพูเล็กๆ นั้นไปจ่อตรงริมฝีปากสีอ่อนคุณเอ็ดเวิร์ด

เจ้าของเปลือกตาบางช้อนสายตาขึ้นมามองผมครู่หนึ่งจากนั้นจึงอ้าปากเม้มเอาหัวนมติ่งเล็กๆ เข้าไปก่อนจะกัดมันเบาๆ ผมใช้ปลายนิ้วมือสางเส้นผมสีดำนุ่มลื่นไว้จนเต็มกำมือแล้วเริ่มบดเบียดเอาเรือนร่างของตัวเองเสียดสีไปกับเสื้อผ้าของอีกฝ่าย เสียงครางฮึ่มๆ อย่างพอใจดังมาจากลำคอ ฝ่ามือหยาบบีบเฟ้นเคล้นคลึงลงไปกับสะโพกและบั้นท้ายอย่างเมามัน

“คนพวกนี้จะยืนเฝ้าเราทั้งคืนเลยหรือเปล่าครับ” ผมพยักหน้าไปทางบอดี้การ์ดสามคนซึ่งยืนอยู่ใกล้ๆ จนน่าจะได้ยินแม้กระทั่งเสียงจูบของเราสองคน

“ใช่เขาจะอยู่อย่างนี้ทั้งคืน”

“คุณนอนหลับเหรอครับ มีคนยืนเฝ้าอยู่แบบนี้” ผมหันกลับมาแล้วจูบลงไปบนซอกคออุ่นๆ จากนั้นเริ่มปลดกระดุมเสื้อของอีกฝ่ายออกอย่างช้าๆ

“ฉันชินแล้ว”

“แต่ผมไม่ชิน”

“นอกเสียจากว่าฉันจะมีอะไรพิเศษสำหรับฉันที่เราจะรู้กันแค่สองคน ฉันถึงจะยอมไล่พวกมันออกไป” เจ้าของเรือสำราญวางฝ่ามือลูบลงมาบนเอวคอดของผม นิ้วหัวแม่มือยืดกดลงมาตรงเป้ากางเกงของผมซึ่งเริ่มจะตุงขึ้นมานิดๆ เช่นเดียวกัน

“อันที่จริง...ผมมีบริการพิเศษสำหรับคุณคืนนี้นะ”

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะลองเสี่ยงดู” คุณเอ็ดเวิร์ดสะบัดมือเป็นสัญญาณให้คนทั้งสามออกไปจากห้องเพียงไม่ถึงหนึ่งนาทีห้องหรูอันกว้างขวางก็เหลือเพียงแค่เราสองคน

“ปริ้นต์ เธอน่ากลัวกว่าศัตรูของฉันทุกคนที่เคยมีมา”

“ผมนะหรือน่ากลัว ผมมีแค่ตัวเปล่าๆ คุณกลัวอะไรอย่างนั้นหรือครับ”

“กับคู่แข่งหรือศัตรู คนพวกนั้นอย่างมากเราก็ชักปืนยิงใส่กันนัดสองนัดให้ตายไปข้าง แต่เธอกำลังทำให้ฉันคลั่ง...อยากจนจะจุกอกตายอยู่แล้ว แต่ก็ทำอะไรไม่ได้”

“ปืนกระบอกนี้น่ะหรือครับ...คุณเคยใช้มันยิงใครตายหรือยัง” ผมเลื่อนมือลงไปปลดเข็มขัดเส้นใหญ่ออก รูดซิปกางเกงลงไปจนสุดแล้วบีบท่อนเนื้อขนาดใหญ่ภายใต้กางเกงในเนื้อหนาจนเต็มกำมือ ก่อนจะควักเจ้าท่อนเอ็นแข็งๆ นั้นให้มันออกมาสูดอากาศเย็นสดชื่นภายนอก

“ยัง...”

ผมเลื่อนมือมาปลดกางเกงตัวเองถอดออกบ้าง ร่างเปลือยไร้สิ่งปิดบังถูกผมยกแล้วนำมันกลับไปวางไว้บนตักแข็งๆ อีกครั้ง ท่อนเนื้อขนาดยาวแท่งใหญ่ไซต์มาตรฐานชายไทยทั่วไปเด้งผงาดตั้งตัวตรง ผมใช้มือจับแล้วเอาส่วนหัวมนมันแผล็บนั้นไปสะกิดทักทายแท่งเอ็นอีกลำซึ่งใหญ่และยาวกว่า อุ้งมือหยาบกำรวบกระบอกเนื้อสองแท่งไปไว้ในมือก่อนจะรูดมันขึ้นๆ ลงๆ เป็นจังหวะช้าๆ

“ถ้าเธอบอกฉันว่าเธอต้องการเงินสักสิบล้าน ฉันก็จะให้เธอเดี๋ยวนี้เลย” เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาเบาๆ พร้อมกับลิ้นสากแลบออกมาเลียริมฝีปากผม

“น่าเสียดายที่เงินของคุณไม่ได้มีความหมายมากพอ ที่จะทำให้ผมแหกกฎที่ตัวเองตั้งขึ้นมา แต่เอาเถอะครับในฐานะที่คุณยอมเล่นเกมตามน้ำกับผมในคืนนี้ ผมมีบริการพิเศษสำหรับคุณโดยเฉพาะหวังว่าคุณจะชอบบริการของผม”

“ปริ้นต์ ฉันอยากเหลือเกินแล้ว”

“ครับ...ผมรู้ว่าคุณอยาก ไม่ต้องห่วงผมจะทำให้คุณสบายตัวเอง”

“เธอจะแหกกฎให้ฉันสักครั้งไม่ได้เชียวเหรอ”

“ไม่ได้หรอกครับ กฎ...ยังไงก็เป็นกฎ”

“ปริ้นต์ แต่ฉันต้องการเธอ...เธอเป็นสุดยอดเด็กขายที่ฉันไม่เคยเจอที่ไหนมาก่อนเลยในชีวิต”

“ขอบคุณครับ จากนี้ไปแค่คุณปล่อยตัว ปล่อยใจตามสบาย...ไม่ต้องเกร็ง...ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง”

ผมเลื่อนตัวเองลงไปนั่งอยู่บนพื้นห้องซึ่งเป็นพรมนุ่มเนื้อหนา คุกเข่าราวกับกำลังคารวะแท่งเสาอันศักดิ์สิทธิ์ ท่อนเนื้อขนาดใหญ่ตั้งตรงชูส่วนปลายอันใหญ่พุ่งขึ้นไปบนเพดาน ผมแลบลิ้นออกมาลากเลียตั้งแต่ส่วนโคนสุดด้านล่างไปตลอดความยาวท่อนเนื้อรสเค็มปะแล่มๆ ผสมกลิ่นคาวเนื้อหนุ่มก่อนจะกลืนเจ้าดุ้นเอ็นรสชาติอร่อยเข้าไปอมไว้เต็มปาก ปลายนิ้วทำหน้าที่นวดคลึงผ่อนคลายอารมณ์ให้คนที่กำลังมีอารมณ์พุ่งรุนแรง ท่อนเนื้อลำยาวถูกเจ้าของมันกระทุ้งแทงลึกเข้ามาในลำคอของผมซ้ำๆ และเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ แรงบีบขยำจากฝ่ามือหยาบลงน้ำหนักรุนแรงหนักหน่วงเหมือนต้องการฉีกเนื้อหนังของผมออกติดมือไปด้วย

“อ๊า ปริ้นต์” ผมแว่วเสียงคำรามดังมาจากด้านบนพร้อมกับสะโพกหน้าเด้งลอยขึ้นสูงจากโซฟา

แรงกระแทกหนักๆ ทำเอาปากผมเกือบฉีกเมื่อเห็นว่าลูกค้าฝรั่งใกล้จะไปถึงฝั่งผมจึงผละทิ้งท่อนเนื้อนั้นแล้วกระโดดขึ้นไปนั่งคร่อมอยู่บนตัก หนีบหน้าขาสองข้างจนชิดติดกันแน่นแล้วปล่อยให้คนเอวดุกระทุ้งท่อนเนื้อผ่านร่องเนื้อส่วนหน้าขาขึ้นมาแทนการรุกคืบเข้าไปในตัวผม

“ปริ้นต์ เธอกำลังจะฆ่าฉัน”

“คุณจะยอมตายง่ายๆ แบบนี้เหรอครับ”

คุณเอ็ดเวิร์ดกระชากผมให้ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วอุ้มผมขึ้นมาทั้งตัวโยนทิ้งลงไปบนเตียงนุ่มก่อนที่จะโถมตัวลงไปมาฟัดจูบใส่ผมจนแทบตั้งรับอารมณ์รุนแรงนั้นไม่ทัน ผมรับรู้ถึงอารมณ์คุกรุ่นพลุ่งพล่านรุนแรงผ่าน มือ แขน ขา และท่อนเอ็นแท่งใหญ่เมื่อมันรัวอัดลงมาใส่โพรงปากโดยที่ผมทำได้เพียงอ้าออกกว้างรองรับอารมณ์อยากของอีกฝ่ายเท่านั้น

“อ๊า....ปริ้นต์” น้ำรักข้นๆ ถูกพ่นฉีดทิ้งลงมาจนเปียกเต็มช่วงอกโดยมีเจ้าของมันนั่งคร่อมสาวมือใส่ท่อนเนื้อตัวเองอยู่ห่างจากหน้าผมไปเพียงคืบ

“สบายตัวขึ้นหรือเปล่าครับ” ผมแลบลิ้นออกมาเลียส่วนหัวหยักทู่สีแดงเข้มซึ่งยังมีน้ำรักลักษณะเป็นเมือกสีขุ่นเยิ้มอยู่ตรงปลาย กลิ่นคาวอ่อนๆ กับรสชาติหวานติดตรงปลายลิ้นพอให้รู้สึกเสียวท้องวูบๆ นิ้วมือซึ่งว่างอยู่ทำหน้าที่รูดรีดเอาน้ำรักออกมาจากท่อน้ำเชื้อให้หมดทุกหยด

“ฉันชักอยากได้ไข่มุกอันดามัน เม็ดนี้มาเป็นสมบัติของฉันซะแล้ว” คุณเอ็ดเวิร์ดหรี่ตาลงมามองผม มือหยาบบีบกรอบคางของผมให้แหงนหน้าขึ้นมาสบตาคมก่อนจะบดปลายนิ้วหัวแม่มือไล่ไปตามกลีบปากทั้งสองของผม