บทที่ 110 เด็กสองคนในห้องสีขาว

ประตูเหล็กบานหนึ่งซ่อนอยู่หลังผนังเก่าของอาคารที่ถูกทิ้งร้าง

หากมองผ่าน ๆ มันแทบไม่ต่างจากประตูห้องเก็บของทั่วไป แต่บนขอบประตูมีตัวเลขเล็ก ๆ ที่ถูกขูดจนเหลือเพียงบางส่วน

06

ธามยืนมองมันอยู่ครู่หนึ่ง

“นี่คือห้องที่คุณเคยพูดถึง?”

กฤตภาสพยักหน้า

“ห้องหมายเลขหก”

พริมามองเข้าไปในทางเดินมืดด้านหลัง

“ค...