บทที่ 118 ชื่อที่เขาเลือกเอง

กระดาษแผ่นเล็กถูกวางอยู่บนโต๊ะตรงกลางห้องพัก

ธามนั่งมองมันมานานเกือบสิบนาทีแล้ว

ข้อความที่เขียนด้วยลายมือเด็กยังคงชัดเจน แม้กระดาษจะเหลืองตามกาลเวลา

ถ้าธามมาถึงที่นี่อีก ให้บอกเขาว่า ผมไม่ได้ขึ้นรถไฟ

และด้านหลังมีคำสั้น ๆ เพียงคำเดียว

เรย์

พริมาเดินออกมาจากระเบียงพร้อมแก้วน้ำสองใบ เธอวางแก้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ