บทที่ 131 เงาของชื่อที่ถูกลืม

รถแล่นผ่านถนนคดเคี้ยวที่ทอดยาวขึ้นไปตามแนวเขา เส้นทางจากเมืองวารีค่อย ๆ เปลี่ยนจากถนนใหญ่เป็นถนนสายเล็กที่ขนาบด้วยต้นไม้สูงสองข้างทาง

พริมานั่งมองวิวผ่านกระจกอยู่พักใหญ่ ก่อนจะหันกลับมาหาคนขับ

“อีกไกลไหม”

ธามเหลือบมองแผนที่บนหน้าจอแล้วตอบโดยไม่ละสายตาจากถนน

“ประมาณชั่วโมงกว่า”

“นายพูดแบบนี้มาตั้งแต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ