บทที่ 135 ตัวตนที่รอการยอมรับ

เมืองเหนือเขาอยู่ปลายถนนที่ต้องไต่ขึ้นตามแนวเขาอีกหลายช่วง

ยิ่งรถเคลื่อนสูงขึ้น อากาศก็ยิ่งเย็นลง หมอกสีขาวบางลอยอยู่เหนือยอดไม้จนบดบังแนวภูเขาด้านไกล

พริมาลดกระจกลงเล็กน้อย

“อากาศดีจัง”

ธามเหลือบมองเธอ

“หนาวไหม”

“นิดหน่อย”

“แล้วจะเปิดทำไม”

“อยากได้บรรยากาศ”

ธามหัวเราะ

“เรื่องมาก”

พริมาหันมาทำหน้าทะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ