บทที่ 136 สิ่งที่หลงเหลือจากวันวาน

หมู่บ้านน้ำค้างอยู่ลึกเข้าไปจากถนนสายหลักพอสมควร

ทางขึ้นหมู่บ้านเป็นถนนคอนกรีตแคบ ๆ ที่ทอดผ่านเนินเขา บ้านเรือนสองข้างทางไม่ได้หนาแน่นเหมือนในเมืองที่ผ่านมา แต่กระจายตัวอยู่ท่ามกลางสวนผลไม้และต้นไม้สูงที่บดบังแสงแดดเอาไว้เป็นช่วง ๆ

พริมากวาดตามองวิวด้านนอกหน้าต่างรถ ก่อนหันกลับมามองธาม

“เรามาถึงปลาย...