บทที่ 145 มือที่ยื่นมาโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน

เสียงจักรยานดังแผ่ว ๆ ผ่านหน้าร้านหนังสือ

ธามเงยหน้าจากหนังสือในมือ

อาร์เพิ่งปั่นจักรยานกลับมาจากอีกฝั่งของเมือง

เขาจอดจักรยานไว้หน้าร้าน ก่อนเดินเข้ามาพร้อมถุงขนมสองถุง

“เอาไหม”

ธามมองถุงในมือ

“อะไร”

“ขนม”

“ฉันหมายถึงนายไปไหนมา”

“ซื้อขนม”

“ฉันรู้”

อาร์หัวเราะ

“งั้นก็ถามให้ชัดสิ”

พริมาที่นั่งอยู่ข้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ