บทที่ 146 บ้านที่ไม่มีกรง

รถเคลื่อนออกจากเมืองปลายฝนในช่วงบ่าย

ธามนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ส่วนพริมาเลือกที่นั่งข้างเขา

ซองจดหมายของอาร์ยังอยู่ในกระเป๋าเสื้อ

ตลอดทางธามไม่ได้หยิบมันออกมา

เขาจำคำพูดของอาร์ได้ดี

“เปิดตอนนายกลับบ้าน”

เพราะอย่างนั้นเขาจึงรอ

แม้จะอยากรู้มากแค่ไหนก็ตาม

พริมาเหลือบมองกระเป๋าเสื้อของเขา

“ยังไม่เปิด?”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ