บทที่ 150 วันที่อดีตหมดอำนาจ

เช้าวันอาทิตย์เริ่มต้นด้วยกลิ่นขนมปังไหม้

พริมายืนอยู่หน้าเตาในครัว ก่อนหันกลับไปมองธามที่กำลังถือจานอยู่

“ฉันบอกแล้วว่าอย่าเปิดเตาแรง”

“ฉันไม่ได้เปิด”

“แล้วมันไหม้ได้ยังไง”

ธามมองขนมปังในจาน

“อาจจะเป็นเพราะมันสุกเร็ว”

พริมายกมือกุมหน้าผาก

“คำแก้ตัวของคุณนี่…”

เสียงหัวเราะดังขึ้นจากหน้าประตู

อาร์ยืน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ