บทที่ 153 ชื่อที่เป็นของเขา

แดดอ่อนยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างห้องนอน

อาร์ตื่นขึ้นมาโดยไม่มีเสียงเคาะประตู

ไม่มีเสียงเรียกจากใคร

ไม่มีใครบอกว่าต้องไปที่ไหน

เขานอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนลุกขึ้นนั่ง

สายตากวาดมองห้องที่ยังมีของไม่มากนัก

ตู้เสื้อผ้าเล็ก ๆ

โต๊ะไม้

ชั้นหนังสือ

กระเป๋าเดินทางหนึ่งใบ

และจักรยานที่จอดอยู่ข้างหน้าต่าง

ทุกอย่...