บทที่ 155 วันที่ชีวิตเริ่มเป็นของเรา

เช้าวันหนึ่งที่ไม่มีเรื่องสำคัญให้ต้องรีบตื่น อาเรนกลับลืมตาขึ้นก่อนเสียงนาฬิกาปลุกเสียอีก

เขานอนนิ่งอยู่บนเตียง มองเพดานสีอ่อนของห้องตัวเอง

บ้านหลังนี้ยังใหม่สำหรับเขา

แต่ไม่ใช่ความรู้สึกแบบบ้านพักชั่วคราวอีกแล้ว

บนโต๊ะข้างเตียงมีหนังสือที่อ่านค้างไว้ แก้วน้ำเมื่อคืน และสมุดเล่มหนึ่งที่เขาใช้จดสิ่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ