บทที่ 160 ชีวิตนี้เป็นของเรา

เช้าวันนั้นไม่ได้แตกต่างจากเช้าวันอื่น

แสงแดดอ่อนลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้อง

เสียงนกดังอยู่ตรงต้นไม้หน้าบ้าน

ลมจากแม่น้ำพัดเข้ามาทางหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้

อาเรนลืมตาขึ้นช้า ๆ

เขานอนมองเพดานอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์

ไม่มีข้อความเร่งด่วน

ไม่มีสายที่ไม่ได้รับ

ไม่มีชื่อแปลก ๆ ปรากฏอยู่บ...