บทที่ 33 เงื่อนงำจากวันวาน

คืนนั้นทั้งบ้านเงียบกว่าปกติ

พริมายังคงนั่งอยู่ในห้องทำงานของธาม ขณะที่กุญแจสีเงินวางอยู่ตรงกลางโต๊ะ

ธามไม่ได้พูดอะไรอยู่พักใหญ่

สายตาของเขาจับจ้องกุญแจดอกนั้นราวกับมันกำลังพาเขาย้อนกลับไปยังช่วงเวลาที่เขาพยายามลืมมาตลอดหลายปี

พริมาเอื้อมมือไปจับมือเขา

“ถ้าคุณไม่อยากเล่า พริมาไม่บังคับนะคะ”

ธามหันมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ