บทที่ 36 ประตูหมายเลขสิบเจ็ด

เช้าวันต่อมา

ฝนตกลงมาตั้งแต่เช้ามืด ท้องฟ้าครึ้มจนแทบมองไม่เห็นแสงแดด

พริมายืนอยู่หน้ากระจกในห้องนอน ขณะที่ธามกำลังตรวจสอบเอกสารและแผนผังบ้านหลังเก่าอีกครั้ง

“แด๊ดดี้”

“ครับ?”

“พริมารู้สึกเหมือนฝนวันนี้ตั้งใจจะไม่ให้เราไปเลยค่ะ”

ธามเงยหน้าขึ้น ก่อนเดินเข้ามาหาเธอ

“ถ้าพริมาไม่สบายใจ เราไม่ต้องไปก็ได้...