บทที่ 44 ห้องที่ไม่มีชื่อ

คืนนั้น ธามแทบไม่พูดอะไรตลอดทางกลับบ้าน

กุญแจดอกเล็กยังอยู่ในมือของเขา

มันดูธรรมดามาก

แต่กลับเป็นสิ่งที่ทำให้ความทรงจำที่ถูกปิดไว้เมื่อสิบห้าปีก่อนเริ่มสั่นคลอน

พริมานั่งอยู่ข้าง ๆ และไม่ได้เร่งให้เขาพูด

เธอรู้ว่าเรื่องบางเรื่องต้องใช้เวลา

เมื่อรถจอดหน้าบ้าน ธามยังคงนั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัย

พริมาหัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ