บทที่ 50 คืนที่ถูกลืม

ชายปริศนายังคงยืนอยู่ในเงามืด

มีเพียงแสงจากหน้าต่างเล็ก ๆ ที่ส่องกระทบสร้อยรูปดาวบนคอของเขา

ธามมองสร้อยเส้นนั้นนิ่ง

หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ

“คุณเป็นใคร”

ชายคนนั้นไม่ได้ตอบทันที

เขาเดินออกมาจากเงาช้า ๆ

ใบหน้าที่ปรากฏขึ้นไม่ได้ดูน่ากลัวอย่างที่ธามคิด แต่กลับเป็นใบหน้าของชายวัยกลางคนที่ดูสงบนิ่ง...