บทที่ 67 คนที่ควรเป็นธาม

เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาทุกที

ตึก... ตึก... ตึก...

ธามมองประตูเหล็กที่กำลังสั่นจากแรงกระแทก

“ไปทางไหน?”

นิรันดร์ชี้ไปยังทางเดินแคบด้านหลัง

“ทางนี้”

พริมาจับมือธามไว้แน่น

ทั้งสามรีบวิ่งเข้าไปในทางเดินมืดโดยไม่มีใครพูดอะไรอีก

แต่เพียงไม่กี่วินาที เสียงปืนก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

ปัง!

พริมาตกใจ

ธามดึงเธอเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ