บทที่ 68 คนที่ไม่ควรมีตัวตน

ความเงียบในบ้านเก่าหนักอึ้งขึ้นทันที

ชายปริศนายืนอยู่บนขั้นบันได

ใบหน้าของเขาเหมือนธามจนแทบแยกไม่ออก

แต่แววตากลับแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

นิรันดร์ยกอาวุธขึ้น

“ถอยออกจากตรงนั้น”

ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ

“ยังเหมือนเดิมเลยนะ นิรันดร์”

นิรันดร์ชะงัก

“นายจำฉันได้?”

“ฉันจำทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ได้”

ธามก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ