บทที่ 70 ชื่อที่พ่อเป็นคนเลือก

เสียงเครื่องยนต์ด้านนอกดับลง

บ้านทั้งหลังเงียบกริบ

ธามยืนอยู่หน้าต่าง มองชายที่เพิ่งก้าวลงจากรถ

แม้เวลาจะผ่านไปนานเพียงใด…

เขาก็จำใบหน้านั้นได้

ไม่ใช่จากความทรงจำที่สมบูรณ์

แต่จากเศษเสี้ยวที่หลงเหลืออยู่ในหัว

มือใหญ่ที่เคยลูบศีรษะ

เสียงทุ้มที่เคยเรียกเขาว่า “ลูก”

และคืนหนึ่ง…

คืนที่ชายคนนี้จับมือเด็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ