บทที่ 77 คนผู้นั้นที่อยู่หลังความทรงจำ

เสียงฝีเท้าของธามดังสะท้อนอยู่ในทางเดินแคบ ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เบาลง เมื่อพวกเขาหยุดอยู่หน้าประตูเหล็กบานหนึ่ง

ไม่มีใครรู้ว่าด้านหลังประตูนั้นมีอะไร

สิ่งเดียวที่ทุกคนแน่ใจคือ สถานที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกทิ้งร้างอย่างที่เห็นจากด้านนอก

ฝุ่นหนาบนพื้นอาจบอกว่าที่นี่ไม่มีคนเข้ามานานแล้ว แต่รอยรองเท้าบางส่วนที่ลากผ...