บทที่ 81 พ่อที่ยังมีลมหายใจ

ภาพของวรุตยังค้างอยู่บนหน้าจอ

ชายวัยกลางคนในภาพกำลังเดินอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง ใบหน้าเห็นไม่ชัดนัก แต่รอยแผลเล็ก ๆ เหนือคิ้วซ้ายยังเหมือนกับภาพที่ธามจำได้จากวัยเด็ก

ธามยืนมองภาพนั้นโดยไม่กะพริบตา

“นั่นพ่อจริง ๆ”

ลลิตาส่ายหน้า

“แม่ไม่อยากให้ลูกเชื่อทันที”

ธามหันมองเธอ

“แต่แม่ก็จำพ่อได้”

ลลิตานิ่งไป

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ