บทที่ 4 ตอนที่ 2 ทรมาน
ตอนที่ 2 ทรมาน
เรนเดลนอนบนพื้นเย็นเฉียบ ไร้หมอน ไร้ผ้าห่ม ด้วยอุณหภูมิห้องที่ 18 องศา เพราะไอ้ผู้ชายตาสีคนนั้นมันตั้งใจปรับแอร์ให้เธอนอนแข็งตาย เขานี่มันชาติชั่วจริง ๆ!
เมื่อไหร่พ่อกับพี่ชายจะมาช่วยเธอสักที
เมื่อไหร่!
ต้องรออีกนานแค่ไหน!
“อยากดูอะไรไหมคนสวย” เซนดริกถามด้วยรอยยิ้มเย็นยะเยือกไร้ความปรานีต่อหญิงสาวแม้แต่น้อย ด้วยที่รู้ดี ผู้หญิงประเภทนี้แหละ มารยาเยอะนัก “ดูนี่สิ ดูพ่อแม่เธอร้องไห้ ดูหน้าพี่ชายเธอตอนมันโกรธจนหน้าแดง”
“…” หยาดน้ำตาค่อย ๆ รินไหล เมื่อในข่าวมีทั้งภาพพ่อแม่และพี่ชายตัวดี พร้อมกับศพปริศนาในผ้าขาว
เธอยังไม่ตายนะ หนูยังไม่ตาย
พ่อกับแม่อย่าร้องไห้สิ
ส่วนไซเรน หนูรู้ว่าพี่โกรธ หนูรู้ว่าพี่ฉลาด พี่ต้องลากคอคนบงการมาได้แน่ ๆ ใช่ไหม
ใช่ไหม ตอบหนูมาสิ!
‘ทุกเสียงเป็นเสียงที่เธอร่ำร้องอยู่ในใจ’
“ว๊า เห็นแค่นี้ ก็ร้องไห้แล้วเหรอ ไม่สมกับเป็นน้องสาวไซเรนเลยนะ” ร่างสูงพูดเย้ยหยันอย่างคนมีความสุข พลางแตะน้ำตาบนใบหน้าหญิงสาวมาชิม เพื่อลิ้มรสน้ำตาของความเจ็บปวด เคียดแค้น
บอกตามตรง เขาล่ะชอบจริง ๆ ที่เห็นภาพแบบนี้
“น..นี่ นายรู้จัก..” ครอบครัวของเธอเหรอ
“มากกว่ารู้จักก็พูดได้” เพราะก่อนลงมือทุกครั้ง เขามักต้องสืบประวัติของอีกฝ่ายให้ดี เพื่อเตรียมตัวให้พร้อม ไม่ว่าจะจุดแข็ง จุดอ่อน หรือจุดตาย หึ!
เขากับไอ้ไซเรนเราเดินผ่านกันบ่อย เพียงแค่เขาไม่ใช่เขาในเวอร์ชันนี้ ส่วนเธอ..ที่ได้เห็นหน้าเขาก็เพราะเขาตั้งใจไว้ว่าจะทรมานเธอแบบนี้ไปนาน ๆ มันสนุกดี แถมยังผ่อนคลาย คลายเครียดได้ด้วย ถือว่าดีเยี่ยมเลยแหละ
“ยังไงทุกคนก็ต้องรู้ว่าศพนั่นไม่ใช่ฉัน!”
“ก็คอยดูแล้วกัน” ว่าผลชันสูตรจะใช่หรือไม่
“มันต้องไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่!”
“ลองดูหน้าศพไหมล่ะ” เซนดริกพูดราวกับโรคจิต ก่อนจะโยนมือถือให้เรนเดลที่นั่งอยู่บนพื้น
“ไม่ ไม่ ไม่ใช่ฉัน กรี๊ดด!!”
ใช่หรือไม่ใช่ไม่รู้ แต่ไม่ยอมรับความจริง แถมกรี๊ดตกใจจนภาพตัดไปอีกต่างหาก ช่างน่าเวทนาจริง ๆ อ่อนว่ะ!
เซนดริกให้แม่บ้านรีบมาจัดการยัยบ้านั่น พร้อมกับทำห้องให้สะอาด เตรียมเครื่องมือให้พร้อมเพราะเขาอยากจะทรมานเธอต่อ ในคืนนี้..
ด้านร่างเล็กฟื้นขึ้นมาขณะที่แม่บ้านกำลังเก็บกวาดห้อง เธอจึงอ้อนวอนขอร้อง ขอความช่วจเหลือ แต่กลับไม่มีแม่บ้านคนไหนกล้าปริปากพูดกับเธอสักคน จนแม่บ้านอาวุโสเข้ามายืนมอง
“ถ้าไม่อยากตาย ก็ทำตัวดี ๆ แล้วอย่าเรียกร้องอะไรจากแม่บ้านพวกนี้อีก เพราะเธอกำลังจะทำให้พวกหล่อนตาย” แม่บ้านอาวุโสพูดพลางมองไปทางกล้องวงจรปิดที่มองเห็น 360 องศา ไม่ว่าจะตามตรอก หรือตามซอก เห็นทุกอย่างไม่มีหมกเม็ด และมีเพียงคุณเซนดริกคนเดียวเท่านั้น ที่สามารถดูกล้องภายในบ้านได้
“ฉันขอร้อง T-T” เรนเดลลากโซ่มาย่อตัวลงอ้อนวอนขอร้อง
(เรนเดลหยุดเสแสร้งสักทึ! ส่วนพวกเธอไม่ต้องทำความสะอาดแล้วออกไปให้หมด! แล้วคุณป้า ถ้ายังเห็นแก่หน้าผม วันหลังอย่ามาพูดกับนาง ผู้หญิงเสแสร้งคนนี้อีก) เซนดริกพูดผ่านกล้องวงจรปิด ทำเอาทุกคนตัวแข็งทื่อไปตาม ๆ กัน เพราะความหน้าหวาดกลัวของเขา
“ป้ารับทราบค่ะ จะไม่มีครั้งต่อไปค่ะ” แม่บ้านอาวุโสโค้งคำนับกล้องวงจรปิด จากนั้นรีบออกจากห้องทันที เขินอยู่ต่อมีหวัง กลายเป็นปุ๋ยกันถ้วนหน้าแน่
“นายนี่มันอะไรนักหนา ชาติที่แล้วเกิดเป็น เจ้ากรรมนายเวรฉันหรือไง ตั้งแต่อยู่กับนายมาชีวิตฉันมีแต่จมลง ต่ำลง” เรนเดลตะโกนใส่กล้องวงจรปิดด้วยความอัดอั้น เธอทั้งหิว ทั้งต้องการความสะดวกสบายเหมือนเดิม ต้องการคนคอยดูแล ที่ไม่ใช่ตกอยู่ในสภาพเหมือนหมาจนตอกแบบนี้
(เธออยากขึ้นสวรรค์หรือไง ทำไมไม่บอกล่ะ)
“น้ำหน้านายไม่มีทางพาฉันขึ้นสวรรค์ได้หรอก” คนเลวระยำต่ำช้าแบบนี้ สวรรค์คงไม่เปิดรับแน่นอน
(สงสัยคุณหนูจะยังไม่เคยขึ้นสวรรค์สินะ)
“สวรรค์บ้านนายสิ นี่มันนรกชัด ๆ”
(งั้นก็รอไปเถอะ)
“จิ๊!”
(ยังไงคืนนี้ เธอ - ก็ได้ขึ้นสวรรค์แน่) สวรรค์ชั้นเจ็ดยับเลยแหละ
“พูดมาตรง ๆ ดีกว่าต้องการอะไรกันแน่”
(ไหนสาวน้อย ถ้าแน่จริงก็ลองหักข้อเท้า แล้วเอาโซ่ตรวนออกดูสิ)
“จะบ้าเหรอ!”
(ถ้าเธอทำได้ ฉันจะประทับใจมาก)
“มันไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่ฉันต้องมาหักข้อเท้าตัวเอง ไอ้โรคจิต!”
(อ่า นั่นสิเนอะ ถ้าแบบนั้นก็รอฉันกลับไปแล้วกัน)
“เหอะ!” เธอแค่นหัวเราะเสียงดัง
(เธอจะได้รู้ว่าสวรรค์หรือนรกมันมีความสุขกว่ากัน)
“นายนี่มันโรคจิตชัด ๆ”
(แหงละ เพราะไอไซเรนเทียบไม่ติดเลยด้วยซ้ำ)
“กลับตัวกลับใจตอนนี้ก็ยังทัน บ้านฉันรวยมากนะ นายอยากได้อะไรก็แค่บอกมา”
(เบื่อคุณหนูโชว์โง่จังเลยว่ะ) เธอก็แค่ได้อยู่ในห้องนั้น เห็นแค่นั้น จะไปรู้ได้ยังไงว่ากูอยากได้อะไร แล้วคิดว่ากูไม่รวยเหรอ กูรับงานนี้มาบาทสองบาทมั้ง โง่สมกับที่ถูกเลี้ยงประคบประหงมจริง ๆ (ไว้เลิกโชว์โง่เมื่อไหร่แล้วค่อยมาคุยกัน)
“นี่ไอ้บ้า! มาด่าฉันว่าโง่แล้วก็ไปเหรอ”
“กลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
“บอกให้กลับมาไงไอ้ตาบอดสี”
“กล้าดียังไงมาด่าฉันว่าโง่ฮะ!”
“คอยดู! ถ้าฉันหลุดออกไปจากขุมนรกนี้ได้ฉันจะเก็บนายทุกเม็ดเลย”
“ฉันจะให้นายกราบแทบเท้าอ้อนวอนเลยคอยดู!”
“นี่! ไอ้คนระยำกลับมาเดี๋ยวนี้นะ!”
“ฉันบอกให้กลับมาไง! กล้าขัดคำสั่งฉันเหรอ!”
“ไอ้ชิงหมาเกิดเอ๊ย!”
(ด่าไปเถอะสาวน้อย ระวังฉันจะเสกเด็กเข้าท้องเธอก็แล้วกัน)
