บทที่ 108 แม้ตัวไกล ใจไม่เคยห่าง

ภายในห้องพักฟื้นวีไอพีของโรงพยาบาลที่กรุงเทพฯ กลิ่นยาฆ่าเชื้อและเสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพเป็นระยะ ธีรชลนอนนิ่งอยู่บนเตียงปรับระดับ ขาทั้งสองข้างมีผ้าพันแผลสีขาวพันทับเอาไว้อย่างแน่นหนาหลังจากการผ่าตัดใหญ่ที่กินเวลานานเกือบสิบชั่วโมงผ่านพ้นไปเมื่อวานนี้ แม้ร่างกายจะยังคงอ่อนเพลียจากฤทธิ์ยาสลบและมีความ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ