บทที่ 80 พ่อขี้ขลาด

ขุนเขาสีเขียวทะมึนของดอยสูงในยามเช้าตรู่ ถูกปกคลุมด้วยทะเลหมอกสีขาวโพลน อากาศหนาวเย็นยะเยือกปะทะเข้ากับตัวถังรถคันหรูที่จอดสนิทอยู่บนไหล่ทางตรงมุมลับสายตา ซึ่งสามารถมองเห็นรั้วไม้สีน้ำตาลของบ้านสวนหลังใหญ่ได้อย่างชัดเจน

ธีรชลนั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัย ดวงตาที่แดงก่ำจากการไม่ได้พักผ่อนตลอดคืนจ้องมองไปท...