บทที่ 92 ความจริงที่ไม่อาจรับไหว

ทางเดินในโรงพยาบาลยามดึกสงัดเงียบ จนได้ยินเสียงฝีเท้าและเสียงรถเข็นดังสะท้อน เยาวภารีบเร่งฝีเท้าโดยมีวินัยคอยอารักขาอยู่ไม่ห่าง หัวใจของหญิงชราพองโตด้วยความหวังที่ริบหรี่มาหลายวัน 

ทันทีที่มาถึงห้องพักพิเศษชั้นบนสุดที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างลับที่สุด พยาบาลเวรก็เปิดประตูให้เธอเข้าไปภายในห้องที่อบอวลไปด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ