บทที่ 98 ความจริงในวันนี้หนักหน่วงยิ่งกว่าความพิการทางกาย

ลมพัดโชยกลิ่นดอกแก้วจางๆ มาตามลม แต่ความเงียบสงบภายนอกกลับสวนทางกับบรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นใหญ่ที่อยู่ถัดจากห้องนอนของธีรชลไปเพียงไม่กี่ก้าว ธีรชลที่พยายามฝึกใช้กำลังแขนเข็นรถเข็นออกมาข้างนอกเงียบๆ เพราะไม่อยากอุดอู้อยู่แต่ในห้อง เขาชะงักมือลงเมื่อได้ยินเสียงสนทนาที่เคร่งเครียดดังลอดออกมาจากประตูที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ