บทที่ 24 24 คำขาดของเมียมาเฟีย

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งผสมกลิ่นอับชื้นในห้องใต้ดิน แสงไฟส่องลงมากระทบร่างโชกเลือดของหัวหน้านักฆ่าที่ถูกมัดตรึงกับเก้าอี้เหล็ก หน้าตาปูดบวมจนจำเค้าเดิมไม่ได้

จันทร์เจ้ายืนกอดอกมองด้วยสายตาว่างเปล่า มือเรียวควงมีดคาร์รามบิทเล่นไปมา ชวิ้ง... ชวิ้ง...

"กูถามครั้งสุดท้าย..." น้ำเสียงเธอราบเรียบ แต่เย็นยะเย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ