บทที่ 27 เจ้านายที่คู่ควร

'แกฟังที่ฉันพูดให้ดีนะแพร ตอนนี้ฉันกับน้อง ๆ กำลังลำบาก เงินที่ไอ้แก่นั่นให้หมดไปแล้ว แกได้ดีมีความสุข ก็ไม่ควรจะลืมบุญคุณของฉัน...แกควรตอบแทนฉันบ้าง'

นับตั้งแต่กานดาติดต่อมาในวันนั้น รอยยิ้มที่พึ่งเริ่มต้นของแพรไหมก็เลือนหายไปอีกครั้ง ความสุขนั้นหอมหวานจนแพรไหมไม่อยากสูญเสียมันไป 

'ฉันจำได้ว่าเขามี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ