บทที่ 42 ความห่วงใย (3)

ความห่วงใย

“ไม่เป็นไรค่ะ ปลอดภัยดี” นลินตอบเสียงแผ่ว หน้าร้อนผ่าวราวกับระเบิดเวลาที่กำลังจะประทุ

“คุณพยัคฆ์ ปลอดภัยแล้ว ปล่อยฉันลงก่อนก็ได้ค่ะ”

พยัคฆ์นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง แขนแกร่งแทนที่จะคลายออกตามคำขอ กลับขยับกระชับอ้อมกอดให้ร่างบางเบียดชิดอกแกร่งขึ้นไปอีกนิด นัยน์ตาครามลุ่มลึกจับจ้องลึกลงไปในดวงตา...