บทที่ 37 ตอนที่37 อาคารไม้ผุ ๆ หลังหนึ่ง

ตอนที่37

อาคารไม้ผุ ๆ หลังหนึ่ง

เพียงฟ้ากลืนน้ำลาย “ค่ะ เขาเป็นพี่ชายหนู หายไปนานมากแล้ว”

แววตาแม่ค้าอ่อนลงนิดหนึ่ง “ลองเดินเข้าไปท้ายซอยดู มีโรงเช่าเก่าหลังหนึ่ง คนแปลกหน้าชอบไปหลบฝนหลบนอนกันตรงนั้น แต่หนูไปคนเดียวระวังหน่อยนะ แถวนั้นไม่ค่อยดี”

“ขอบคุณค่ะ”

เพียงฟ้าเดินต่อเข้าไปลึกกว่าเดิม เสีย...