บทที่ 42 ตอนที่42 ดวงตาของเขาขุ่นพร่า

ตอนที่42

ดวงตาของเขาขุ่นพร่า

กันต์ธีร์หัวเราะเบา ๆ อย่างขมขื่น “มันหมายความว่าทั้งชีวิตหลังจากคืนนั้น ฉันร้องไห้กับคนที่อาจเป็นคนจุดไฟเผาแม่ตัวเอง มันหมายความว่าความแค้นที่ฉันใช้ทำร้ายเธอ ถูกคนคนนั้นป้อนให้ฉันทีละคำ และฉันก็โง่พอจะกลืนมันลงไปทั้งหมด”

“คุณไม่ได้โง่ค่ะ” เพียงฟ้าพูดเสียงเบา “คนที่เจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ